บทที่ 141: เขาหายไปไหน?
ตอนนี้ตระกูลเทียนซ่งประกาศเลิกค้นหาตัวเจี้ยนเฉิน พวกเขาเริ่มถอนตัวจากเทือกเขาสัตว์อสูร เมื่อเห็นพลุพวกเขาก็เริ่มเคลื่อนตัวออกอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่คิดจะปล่อยให้ตระกูลเทียนซ่งออกไปอย่างง่ายดาย แม้ว่าเขาจะทำอะไรกับเทียนซ่งหลีไม่ได้ แต่เซียนระดับสูงและเซียนผู้เชี่ยวชาญ เขาสามารถจัดการได้อย่างแน่นอน แม้ว่าเทือกเขาสัตว์อสูรจะทำให้การหาทหารรับจ้างคนอื่นยากขึ้น แต่ทหารรับจ้างของตระกูลเทียนซ่งสวมชุดสีขาวทุกคนและมีสัญลักษณ์ของตระกูลเทียนซ่งอยู่บนเสื้อคลุมของพวกเขา ดังนั้นการค้นหาพวกเขาจึงเป็นเรื่องง่าย
บางครั้งอาจได้ยินเสียงการสู้รบในเทือกเขา แม้ในขณะที่สมาชิกตระกูลเทียนซ่งถอยกลับ หลายกลุ่มก็ยังปะทะกับเจี้ยนเฉินและกลายเป็นศพ เขาสั่งสมประสบการณ์อันยาวนานหลายเดือนหลังจากอาศัยอยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรและเขาปรากฏตัวและหายไปเหมือนภูตผีด้วยความช่วยเหลือของสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อน การจู่โจมของเขาทำให้ศัตรูไม่สามารถป้องกันตนเองได้ แม้แต่เวลาที่ทหารรับจ้างเจอตัวเจี้ยนเฉิน พวกเขาก็ยังประหลาดใจและจบลงด้วยการถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงกระบวนท่าเดียว
แม้ว่าผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเทียนซ่งจะล้อมเจี้ยนเฉินไว้ เขาสามารถพึ่งพาความเร็วที่เหนือกว่าของเขาเพื่อหลบหนีเข้าไปในป่าโดยไร้ร่องรอย สิ่งนี้ทำให้ตระกูลเทียนซ่งเจ็บปวดมากเพราะไม่มีใครสามารถไล่ล่าเขาได้ แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญระดับกลางก็ไม่สามารถหาทางไล่ล่าเขาได้
ในครึ่งวันตระกูลเทียนซ่งทั้งหมดได้รวมตัวกันในที่สุด เมื่อเห็นว่ามีเพียง 100 คนที่เหลืออยู่ เทียนซ่งหลีก็รู้สึกกดดันอย่างมาก ในตอนแรก พวกเขาเข้ามาในเทือกเขาสัตว์อสูรพร้อมกับทหารรับจ้างครึ่งพัน เขาไม่คิดว่าในเวลาเพียงไม่กี่วัน พวกเขาจะสูญเสียสมาชิกมากกว่า 400 คน นี่เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับตระกูลเทียนซ่ง
ความแค้นอย่างรุนแรงเปล่งประกายจากเทียนซ่งหลีในช่วงเสี้ยววินาทีเพราะความปรารถนาที่จะสังหารเจี้ยนเฉินมาถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาไม่เพียงแต่ฆ่าคังเอ๋อแต่เขายังก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงกับตระกูลเทียนซ่งอีกด้วย ตอนนี้เทียนซ่งหลีไม่ต้องการทำอะไรมากไปกว่ากลืนเนื้อและดื่มเลือดของเจี้ยนเฉิน
เมื่อเห็นใบหน้าที่มืดครึ้มของเทียนซ่งหลี ทหารรับจ้างทุกคนในละแวกนั้นรู้สึกตึงแน่นอยู่ในลำคอ ไม่มีใครกล้าที่จะพูดอะไรสักคำ พวกเขาเกรงว่าจะทำให้เทียนซ่งหลีไม่พอใจมากขึ้น ในขณะนี้ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรที่อาจทำให้เขาขุ่นเคือง
"ไปกันเถอะ ! " เทียนซ่งหลีโบกมือด้วยใบหน้าที่ฉุนเฉียว ในขณะที่เขาพาพวกเขาออกไปจากพื้นที่นั้น เขารู้ว่าหลังจากประสบกับความสูญเสียเช่นนี้ มันคงเป็นการยากมากที่จะบอกว่าตระกูลเทียนซ่งยังคงเป็นตระกูลอันดับ 1 ในเมืองเวค
กลุ่มสมาชิกทหารรับจ้างของตระกูลเทียนซ่งที่เหลือเดินผ่านป่าโดยไม่มีสัตว์อสูรตัวใดที่กล้าโจมตีพวกเขา. อย่างไรก็ตามสภาวะซึมเศร้าเล็ดลอดออกมาจากกลุ่มนี้ พวกเขารู้สึกกระสับกระส่ายและจิตวิญญาณของพวกเขาอยู่ในระดับต่ำ
ข้างหลังพวกเขามีชายคนหนึ่งสวมใส่ชุดหนังกำลังติดตามพวกเขาอย่างใกล้ชิดผ่านต้นไม้ เขาย้ายไปในทางหญ้าสูงใกล้เคียง เขาแทบไม่ขยับเลยแม้ว่าเขาจะอยู่ห่างจากกลุ่มสมาชิกเทียนซ่งไม่เกิน 50 เมตร แต่สมาชิกกลุ่มก็ไม่สังเกตเห็นเขาและเดินต่อไป เนื่องจากพวกเขาเสียงดัง พวกเขาจึงไม่สามารถได้ยินเสียงว่ามีคนกำลังติดตามพวกเขาอยู่
คนที่แอบซุ่มอยู่เบื้องหลังพวกเขาระมัดระวังอย่างมาก เขาใช้หญ้าสูงเพื่อปกปิดการเคลื่อนไหวและเขาก็รีบตามกลุ่มสมาชิกมาอย่างรวดเร็ว ในไม่กี่วินาทีเขาก็อยู่ในระยะ 20 เมตรโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
ในขณะนั้นแสงแวววาวของกระบี่ที่เปล่งประกายปรากฏอยู่ในมือของชายคนนั้น ชายผู้นั้นยังคงซ่อนตัวหายอยู่ในหญ้า หายตัวไปและกระโจนไปด้านหลังทหารรับจ้างของตระกูลเทียนซ่ง
เมื่อข้ามผ่านไป 20 เมตรเพื่อแบ่งเขาและกลุ่มทหารรับจ้าง กระบี่ของชายคนนั้นแวววาวขณะที่มันลอยอยู่กลางอากาศและแทงคนสุดท้ายในกลุ่ม
กระบี่พุ่งหลายต่อหลายครั้งขณะที่มันเคลื่อนด้วยความเร็วที่นึกไม่ถึง มันกำลังแทงผ่านคอของทหารรับจ้าง 5 คน
กระบี่สีเงินพร่ามัวอีกครั้งโดยไม่หยุดยั้ง เขาแทงทะลุคอของคนอีก 3 คนในอีกเสี้ยววินาทีถัดมา
“ ทุกคนระวัง มีศัตรูอยู่ที่นี่ ! ”
เช่นเดียวกับที่ทหารรับจ้าง 8 คนถูกฆ่าตายด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ในที่สุดทหารรับจ้างคนหนึ่งก็ตระหนักว่าพวกเขาถูกโจมตีและตะโกนเตือนทุกคน
เมื่อได้ยินคำเตือน ทหารรับจ้างทุกคนก็ดึงอาวุธเซียนของตนออกมาและจ้องมองไปรอบ ๆ ตัวเอง อย่างไรก็ตามในขณะที่ชายคนแรกพูด คนที่โจมตีได้ถอยกลับเข้าไปในใบไม้ทันทีที่เขาปรากฏตัว
“อยู่เฉย ๆ อย่าคิดแม้แต่จะหนี ! ”
เสียงคำรามดังมาจากด้านหลังขณะที่เทียนซ่งหลีกระโดดไปข้างหน้าพร้อมกับขวานในมือ เขากำลังไล่ตามชายคนนั้นโดยมีเซียนผู้เชี่ยวชาญอีก 20 คนตามหลังมา
เมื่อสมาชิกในตระกูลเทียนซ่งเห็นเทียนซ่งหลีและเซียนผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ไล่ตามชายคนนั้น พวกเขาจึงหายใจอย่างโล่งอก ท่าทีกังวลก่อนหน้านี้ก็ลดลงมากเช่นกัน ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเขาถูกชายคนนี้คุกคาม ซึ่งเขาฆ่าพี่น้องที่แข็งแกร่งของพวกเขาไปหลายคน มีเหตุผลที่ดีที่พวกเขากลัว พวกเขาสงสัยเพียงว่าเมื่อถึงเวลาที่พวกเขาอาจจะกลายเป็นศพที่อยู่บนพื้นด้วยฝีมือของเขา
ทันใดนั้นเมื่อพวกเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก หญ้าสูงก็แยกออกขณะที่กระบี่สีเงินพุ่งออกมาจากที่นั่นพร้อมด้วยแสงที่เจิดจ้า
“เฟี้ยว ! ” “เฟี้ยว ! ”
จากนั้นทหารรับจ้างสองคนก็ล้มลงบนพื้นพร้อมกัน คอของพวกเขาถูกแทงทะลุ
การเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันครั้งนี้ในวินาทีที่คนจำนวนมากเห็นสิ่งนี้ ทุกคนที่นั่นก็หน้าซีดตื่นตกใจและหันมาด้วยความกลัว "ทุกคนระวังตัวให้ดี เขาอยู่ที่นี่ ! "
ก่อนที่ชายคนนั้นจะพูดจบ ชายสวมชุดหนังออกมาจากใบไม้หนาทึบ ในมือของเขามีดาบพร้อมที่จะแทงทะลุคนที่ใกล้ที่สุด
สมาชิกตระกูลเทียนซ่งที่เหลือทั้งหมดถืออาวุธเซียนของพวกเขาขึ้นมา พวกเขาได้เปรียบเนื่องจากมีจำนวนมากกว่า พวกเขาจึงเริ่มกระจายออกไปเป็นวงกลมเพื่อดักคนที่บุกรุกเข้ามา
แม้หลังจากที่ถูกล้อมรอบ คนที่สวมชุดหนังก็ไม่ได้แสดงออกอย่างตื่นตระหนก เขาถือกระบี่ไว้ในมือขวา เขายังคงป้องกันตัวเองจากการโจมตีที่มุ่งมาจากทุกทิศทาง เขาเร็วมาก มันทำให้คนที่ถูกโจมตีถึงกับพูดอะไรไม่ออก แต่คนพวกนี้อยู่ในระดับเซียนระดับสูงเท่านั้น ดังนั้นเมื่อถึงคราวที่เขาต้องจู่โจม พวกเขาจึงเห็นโอกาสน้อยมากที่จะหลบหนี
หลังจากที่เกิดการชนกันอย่างต่อเนื่อง ชายคนที่สวมใส่เครื่องหนังก็พุ่งออกมาพร้อมกับกระบี่ของเขา เขาแทงเข้าไปในลำคอของทหารรับจ้าง 5 คนที่แตกต่างกันไป กระบี่ของเขาเต็มไปด้วยปราณดาบที่รุนแรง
หลังจากฆ่าทหารรับจ้างไป 5 คน ชายคนนั้นไม่ได้ต่อสู้ต่อแต่เขาเลือกที่จะหนีจากวงล้อม เมื่อเข้าไปในใบไม้ เขาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเนื่องจากทหารรับจ้างที่เหลือไม่มีพลังที่จะหยุดเขาได้
ไม่นานหลังจากการหลบหนี พื้นดินก็ปล่อยพลังเซียนสะเทือนเข้าไปยังกลุ่มทหารรับจ้าง ขณะที่เทียนซ่งหลีกลับมาพร้อมกับเซียนผู้เชี่ยวชาญคนอื่น เมื่อมองไปรอบ ๆ บริเวณ สิ่งที่เขาเห็นก็คือศพบนพื้นดินโดยไม่มีร่องรอยของผู้โจมตี
"เขาหายไปไหน ? ! " เทียนซ่งหลีร้องคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวขณะที่เขาถามทหารรับจ้างที่อยู่ตรงนั้น
