ฮอกวอตส์ ฉันคือพ่อมดต้นแบบ - บทที่ 55 ภัยพิบัติของสัตว์มหัศจรรย์
หลังจากวันฮาโลวีน เดือนพฤศจิกายนได้ย่างก้าวเข้ามา และสภาพอากาศที่หนาวเย็นทำให้พ่อมดตัวน้อยลังเลที่จะลุกจากเตียงมากขึ้น เมื่อเวลาแปดโมงเช้า ไคล์ซึ่งสวมเสื้อคลุมหนาและหาว มาที่หอประชุมและเตรียมรับประทานอาหารเช้า เมื่อนกฮูกบินรุมเข้าไปในหอประชุมตามปกติ ไม้กวาดที่เซดริกรอคอยมานานในที่สุดก็มาถึง และเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ไม้กวาดก็คือ นิมบัส 1700 “สุดยอดไปเลย เซดริก สุดยอดมาก” ผู้เล่นรุ่นพี่ฮัฟเฟิลพัฟตบไหล่เซดริกอย่างตื่นเต้นแล้วพูดว่า “คุณคือซีกเกอร์ ด้วยนิมบัส 1700 นี้ ช่องว่างของเรากับสลิธีรินก็น้อยลงมาก ฉันได้เห็นความแข็งแกร่งของพวกเขาแล้ว” “ซีกเกอร์ของเขา พูดตามตรงก็ไม่ได้ดีไปกว่าโทรลล์ที่ขี่ไม้กวาดได้”
อย่างไรก็ตามฮัฟเฟิลพัฟ คู่ต่อสู้ในการแข่งขันควิดดิชคือสลิธีริน เดิมที พวกเขากังวลเล็กน้อยว่าช่องว่างของอุปกรณ์ใหญ่เกินไป แต่ทันใดนั้นก็มีข่าวดีเกิดขึ้น นิมบัส 1700 ไม่พอที่จะเพิ่มขวัญกำลังใจของพวกเขา แต่การเพิ่ม เซดริก เป็นซีกเกอร์ทำให้มันแตกต่างออกไป ในการแข่งขันฝึกซ้อม เวลาที่เร็วที่สุดของเซดริกคือการจับลูกสนิชทองคำได้ภายในห้านาที เขาอยู่ห่างจากการทำลายสถิติซีกเกอร์ที่เร็วที่สุดของฮอกวอตส์เพียงไม่กี่วินาที ด้วยไม้กวาดชั้นยอดและซีกเกอร์ที่มีความสามารถ ผู้เล่นฮัฟเฟิลพัฟไม่รู้ว่าพวกเขาจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร เป็นไปได้ไหมที่สลิธีรินยังคงนำพวกเขาได้ถึง 150 แต้มในห้านาที? เป็นแค่เรื่องตลก ไคล์ก็มีความสุขเช่นกัน แม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ก็คงจะดีไม่น้อยหากบ้านนี้สามารถนำถ้วยควิดดิชกลับบ้านได้ เขาหันไปมองรัศมีใหม่ของเซดริก จนกระทั่งนิ้วของเขารู้สึกเจ็บแปลบ และเขาก็ตระหนักว่ามีนกฮูกตัวหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้าเขา
“ขอโทษนะเด็กน้อย ฉันไม่ได้สังเกตเลย” ไคล์หยิบเนื้อตากแห้งของมอตล่าออกมาแล้วส่งไปให้อีกฝ่าย แล้วหยิบจดหมายออกจากอุ้งเท้าของมันแล้วอ่าน “ถึงไคล์ พ่อขอโทษที่ใช้เวลานานมากในการตอบกลับคุณ เพราะว่าช่วงนี้พ่อยุ่งมาก พ่อคิดเสมอว่าพ่อตอบลูกไปแล้ว จนกระทั่งเช้านี้พ่อพบจดหมายที่ยังเขียนไม่เสร็จในสำนักงาน พ่อหวังว่าลูกจะยกโทษให้ เราได้รับเกลเลียนที่คุณส่งมาแล้ว พ่อภูมิใจในตัวคุณลูกพ่อ พ่อไม่เก่งเท่าคุณตอนที่อยู่ชั้นปีที่ 1 นอกจากนี้แม่ของลูกยังขอให้พ่อบอกลูกด้วย เธอได้รับเกลเลียนของลูกแล้ว แต่อย่าคิดเรื่องไม้กวาดเลย แต่เธอได้เตรียมอย่างอื่นไว้ให้ลูกแล้ว ซึ่งจะถูกส่งไปถึงภายในสองวัน พ่อหวังว่าลูกจะชอบมัน
——พ่อของคุณ คริส”
หลังจากอ่านจดหมายแล้ว แสงในดวงตาของไคล์ก็หายไปอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าเขาจะเดาแล้วว่าไดอาน่าไม่ง่ายที่จะหลอกลวงเหมือนมิสเตอร์ดิกกอรี่ แต่ไคล์ก็ยังผิดหวังหลังจากเห็นผล และมันคงเป็นผลมาจากการตอบช้ามาก เขาส่งจดหมายไปเมื่อต้นเดือนกันยายน และก็ถึงเดือนพฤศจิกายนแล้วก่อนที่เขาจะตอบกลับ คริสยุ่งวุ่นวายอะไรจนไม่สามารถกลับไปที่ออฟฟิศได้เป็นเวลาสองเดือน? นิวท์ไปเที่ยวเหรอ? ตอนที่ไคล์สับสน จู่ๆเซดริกก็หยิบหนังสือพิมพ์เดลี่พรอเฟ็ตมาตรงหน้าเขา “ไคล์ ดูสิ มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ไม่น่าแปลกใจเลยที่พ่อของฉันใช้เวลานานมากในการส่งไม้กวาดมาให้ฉัน” ในหน้าแรกของเดลี่พรอเฟ็ต มีรูปถ่ายของสัตว์วิเศษมากมาย แต่พวกมันทั้งหมดถูกจับไว้ มีคำบรรยายตัวหนาอยู่ข้างรูปภาพ
ภัยพิบัติจากสัตว์มหัศจรรย์ “ตามแหล่งข่าวที่เกี่ยวข้อง เมื่อวันที่ 3 กันยายน ปีนี้ กองบังคับการควบคุมกฎหมายเวทมนตร์ ล้มเหลวโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อจับกุมกลุ่มผู้ลักลอบขนสัตว์วิเศษส่งผลให้สัตว์วิเศษที่ลักลอบนำเข้าจำนวนมากหลบหนีไป ซึ่งรวมไปถึงสัตว์วิเศษสามตัวที่กำหนดไว้ใน ระดับ XXXXX เป็นอันตรายอย่างยิ่ง เรายังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำผิดพลาดแย่ๆ เช่นนี้ และทำไมกระทรวงเวทมนตร์ถึงต้องการปิดบังเรื่องนี้” “นี่เป็นการหลีกเลี่ยงการสร้างความตื่นตระหนกในชุมชนพ่อมดแม่มด” คอร์นีเลียส ฟัดจ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์กล่าวเมื่อเช้านี้ว่า “เราได้จับสัตว์วิเศษส่วนใหญ่แล้ว และไม่มีพ่อมดคนใดเสียชีวิตด้วยเหตุนี้” ยังไม่ทราบความถูกต้องของผลลัพธ์นี้” “อย่างไรก็ตาม คริส ชอปเปอร์ รองผู้อำนวยการกองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษ กระทรวงเวทมนตร์ กล่าวในการให้สัมภาษณ์ว่า แม้ว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากนายนิวท์ สคามันเดอร์ สัตว์วิเศษเกือบทั้งหมดที่หลุดรอดไปได้ รวมไปถึง*แอนตี้โพเดี้ยน โอเพิลอายและ**เสือดาวนันดุ สัตว์เกือบทั้งหมดถูกจับได้สำเร็จ แต่ยังคงมี***เลธิโฟลด์อยู่ตัวหนึ่งซึ่งยังไม่ทราบที่อยู่ของมัน” “เขาขอร้องทุกคน เลธิโฟลด์ เป็นอันตรายอย่างยิ่ง หากพบเห็น คุณจะต้องรีบวิ่งหนีทันทีและยิงคาถาเตือนสีแดงขึ้นไปบนท้องฟ้า และมือปราบมารจะเข้าไปช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด”
หลังจากอ่านจบ ไคล์ก็เข้าใจในที่สุดว่าคริสกำลังยุ่งอยู่กับอะไร ดูจากภาพที่มีสัตว์วิเศษประมาณห้าสิบหรือหกสิบตัวที่จับได้ นี่คดีนี้ถือได้ว่าเป็นคดีลักลอบขนสัตว์วิเศษที่ใหญ่ที่สุดในชุมชนผู้วิเศษของอังกฤษในรอบสามสิบปีที่ผ่านมา แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือ นันดุ เขาอยากรู้ว่าพวกมันสามารถเอานันดุมาได้อย่างไร สิ่งนั้นไม่เพียงแต่มีความว่องไวในการเคลื่อนไหวเท่านั้น แต่แม้แต่ลมหายใจที่หายใจออกก็เป็นพิษ และสามารถทำลายหมู่บ้านได้อย่างง่ายดาย กระทรวงเวทมนตร์ระบุไว้อย่างชัดเจนในคำอธิบายว่า ภายใต้สถานการณ์ปกติ ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญมากกว่าร้อยคนเพื่อปราบนันดุ แม้ว่าจะฟังดูเหมือนพูดเกินจริง แต่ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงอันตรายของมัน คุณต้องรู้ว่าต้องใช้พ่อมดเพียงสิบคนเท่านั้นการปราบมังกรไฟได้
“โชคดีตัวที่รอดมาได้คือเลธิโฟลด์” ไคล์ถอนหายใจอย่างจริงใจ ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกเลธิโฟลด์ แม้ว่าเลธิโฟลด์ถูกกำหนดให้เป็น XXXXX เช่นกัน มันเป็นเพียงเพราะระดับอันตรายของมันถึงมาตรฐานเท่านั้น นันดุถูกกำหนดให้เป็น XXXXX เนื่องจากการจัดอันดับของกระทรวงเวทมนตร์อยู่ที่ XXXXX เท่านั้น ทั้งสองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย นักเรียนรุ่นพี่คนอื่นๆ หรือผู้ที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับสัตว์วิเศษ เช่น เซดริกและคนอื่นๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วยหลังจากได้ยินคำพูดของไคล์ สำหรับพ่อมดแม่มดตัวน้อยคนอื่นๆ พวกเขาไม่ค่อยรู้เรื่องสัตว์วิเศษมากนักและกังวลเรื่องที่เลธิโฟลด์หลบหนีไปมากกว่า คำว่า “อันตรายมาก” ในหนังสือพิมพ์ดูไม่เหมือนความตื่นตระหนก
“โชคดีที่เราอยู่ที่ฮอกวอตส์” มีคนพูดอย่างมีความสุขในเวลานี้ “เมื่อมีดัมเบิลดอร์อยู่ที่นี่ เราจะไม่ได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน” คำกล่าวของเขาได้รับการยืนยันอย่างเป็นเอกฉันท์จากทุกคนอย่างรวดเร็ว ใช่แล้ว เมื่อดัมเบิลดอร์อยู่ที่นี่ พวกเขาต้องกังวลอะไรอีกบรรยากาศที่โต๊ะก็มีชีวิตชีวามากขึ้นทันที แต่แต่สถานการณ์นี้อยู่ได้ไม่นาน และไม่นานก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ทันใดนั้น จู่ๆ พ่อมดแม่มดตัวน้อยก็ลุกขึ้นและวิ่งตรงไปยังห้องโรงนกฮูกโดยไม่ได้สนใจที่จะกินอาหารเช้าด้วยซ้ำ คนอื่นๆ ต่างก็ลุกขึ้นทีละคน บ้างก็วิ่งไปโรงนกฮูกและบ้าง รีบกลับไปที่หอพัก ไม่นานหอประชุมที่คึกคักแต่เดิมนั้นก็แทบไร้ผู้คน
.
.
.
*แอนตี้โพเดี้ยน โอเพิลอาย (Antipodean Opaleye)หรือแอนติโพเดี้ยนตาสีรุ้ง มีถิ่นกำเนิดในนิวซีแลนด์ แต่ต่อมาก็อพยพไปอยู่ออสเตรเลียเนื่องจากที่อยู่ในบ้านเกิดเริ่มจำกัด อาศัยอยู่ในหุบเขามากกว่าตามภูเขา ซึ่งแตกต่างจากมังกรทั่ว มังกรพันธุ์นี้มีขนาดกลาง(น้ำหนักระหว่าง 2-3 ตัน) ตาสีรุ้งอาจจะเป็นมังกรพันธุ์ที่สวยงามที่สุดก็เป็นได้ มีเกล็ดมันวาวสีเหลืองรุ้ง และมีดวงตาหลากสีประกายปราศจากม่านตา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อพันธุ์
** สัตว์แห่งแอฟริกาตะวันออกตัวนี้ เป็นที่ถกเถียงกันว่าน่าจะเป็นสัตว์อันตรายที่สุดในโลก นันดุเป็นสัตว์คล้ายเสือดาวตัวมหึมาซึ่งเคลื่อนไหวได้เงียบกริบผิดกับรูปร่าง ลมหายใจของมันสามารถทำให้เกิดโรคร้ายแรงขนาดฆ่าคนได้ทั้งหมู่บ้าน นันดุอาจปราบได้ แต่ต้องใช้พ่อมดฝีมือดีไม่ต่ำกว่าร้อยคน
***เลธิโฟลด์ โชคดีที่เลธิโฟลด์เป็นสัตว์หายาก พบได้เฉพาะแถบภูมิอากาศเขตร้อนเท่านั้น เลธิโฟลด์มีลักษณะคล้ายผ้าคลุมสีดําประมาณครึ่งนิ้ว (จะหนาขึ้นหลังจากล่าและกินเหยื่อเข้าไปแล้ว) ลอยละล่องไปตามพื้นดินยามค่ำคืน เราได้รู้จักสัตว์ชนิดนี้ครั้งแรกจากบันทึกที่เขียนโดยพ่อมดเฟลเวียส เบลบี ผู้โชคดีรอดชีวิตจากการโจมตีของเลธิโฟลด์มาได้ ขณะกําลังพักผ่อนอยู่ที่เกาะปาปัวนิวกินีเมื่อปี ค.ศ. 1782
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
