ผู้ควบคุมเวลา (นิยายแปล) - ตอนที่ 14 เผชิญหน้า นินจาคิริงาคุเระ

ตอนที่ 14 เผชิญหน้า นินจาคิริงาคุเระ

หลังจากซื้ออุปกรณ์นินจาแล้ว และได้รับวิธีการฝึกฝน เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อม คาสึกิ ก็หลับไปพร้อมกับเปิดใช้สภาวะของการเร่งเวลา เขาใช้เวลานอนประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง ก็ตื่นขึ้นมา ทานอาหาร แล้วก็ไปที่สถานที่ฝึกซ้อมตามปกติ

สถานที่ฝึกซ้อมตามปกติของ คาสึกิ ตั้งอยู่ที่ไหล่เขาของโคโนฮะ ที่นี่เป็นสถานที่ที่ผู้คนจำนวนมากมักจะฝึก แต่ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน เงียบและวังเวงเป็นอย่างมาก

ใต้แสงจันทร์.

คาสึกิ เริ่มฝึกฝนอย่างหนัก

เทคนิคประตู 8 ด่าน ไม่มีอะไรมากไปกว่าการฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อให้มันบรรลุผล ไม่มีทางลัด ไม่มีการเก่งขึ้นอย่างรวดเร็วหากไม่มีการฝึกซ้อม มีเพียงความพยายามซ้ำๆอย่างต่อเนื่อง …… สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องไร้สาระ โดยปกติเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ทำอะไรแล้วจะประสบความสำเร็จ

………………

4 ชั่วโมงผ่านไป

คาสึกิ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาถอดอุปกรณ์ถ่วงน้ำหนักออกและนอนพักอยู่บนก้อนหิน เห็นได้ชัดว่าเสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และร่างกายของเขาดูเหมือนกับว่าเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ

การฝึก ประตู 8 ด่านนั้นยากกว่าการฝึกคาถานินจาและเทคนิคทางร่างกายแบบทั่วไปมาก แม้ว่า คาสึกิ จะมีความสามารถในการเร่งเวลา แต่มันก็ช่วยเร่งเวลาของเขาเมื่อเทียบกับโลกภายนอกเท่านั้น ทางลัดในการฝึกไม่มีอยู่จริง

“ฮะ…”

นี่เป็นการพักครั้งที่ 7 แม้ว่าร่างกายจะฟื้นตัวได้เกือบเต็ม 100 แล้ว แต่ คาสึกิ ยังคงเอนตัวอยู่อย่างนั้นและไม่ต้องการลุกขึ้น

4 ชั่วโมง ภายใต้การเร่งเวลา 3 เท่า จะเท่ากับ 12 ชั่วโมง

“ฝึกเกือบเสร็จแล้ว กลับไปนอน แล้วค่อยมาฝึกต่อ”

คาสึกิ รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยทางจิตใจ และล้มเลิกความตั้งใจที่จะฝึกฝนต่อ เขายืนขึ้นและทำความสะอาดอุปกรณ์ถ่วงน้ำหนักที่เขาถอดออกแล้ววางแผนที่จะกลับไปพักผ่อน

แต่ในเวลานั้น เขาก็หยุดเคลื่อนไหว วางอุปกรณ์ถ่วงน้ำหนักไว้ข้างๆ อีกครั้ง และเงี่ยหูฟัง

ฟุบ ฟุบ…

เขาได้ยินการเคลื่อนไหวไปมาระหว่างต้นไม้

ดูเหมือนว่ามีใครบางคนกำลังเคลื่อนไหวบางอย่าง

มันเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว และการเคลื่อนไหวแปลกๆในเวลานี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ คาสึกิ ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าของเขาค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น

แม้จะไม่รู้ว่าเป็นใครแต่เขาก็ไม่อยากเจอหน้าอีกฝ่าย เมื่อได้ยินการเคลื่อนไหว ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังจะผ่านจุดที่เขาอยู่

“ฮึ่ม…”

เมื่อพิจารณาจากตำแหน่งของอีกฝ่าย คาสึกิ กระโดดไปทางด้านหลังของก้อนหิน จุดนี้ควรช่อนตัวจากอีกฝ่ายได้

เสียงฝีเท้าดังมาจากกลางป่า ผ่านไปอีกด้านหนึ่ง และค่อยๆ หายไปในระยะไกล ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่พบเขาและผ่านไปอย่างเร่งรีบ

อย่างไรก็ตาม.

เกือบจะในทันทีเมื่อเสียงฝีเท้าหายไปในระยะไกล บนท้องฟ้าภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี แสงสว่างวาบสีเงิน 2-3 ดวงพร้อมกับเสียงที่กรีดท้องฟ้า ดาวกระจาย 7 หรือ 8 ดวงพุ่งเข้าหา คาสึกิ ในตำแหน่งที่ซ่อนอย่างแม่นยำ ปิดกั้นทุกทิศทางที่เป็นไปได้เพื่อไม่ให้ คาสึกิ หลบหนี

“บ้าเอ้ย!”

คาสึกิ สบถอย่างลับๆ เขาถือดาบเขี้ยวสีขาวไว้ในมือขวาแล้ว และเคลื่อนไปทางด้านหลัง 2-3 ก้าว กระแทกทำลายดาวกระจายที่พุ่งเข้ามา จากนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนก้อนหิน, และมองไปในทิศทางที่ดาวกระจายถูกขว้างมา.

สามารถมองเห็นภาพเงาได้อย่างชัดเจนในทิศทางนั้น และแสงจันทร์สะท้อนที่คาดผมของอีกฝ่าย แม้ว่าตราสัญลักษณ์ด้านบนจะไม่ได้มาจากโคโนฮะ แต่ คาสึกิ ก็ยังคุ้นเคยเป็นอย่างดี

คิริงาคุเระ!

นินจาจากหมู่บ้านคิริงาคุเระ!

“เด็กงั้นเหรอ…”

นินจาคิริงาคุเระ จ้องมอง คาสึกิ ด้วยแววตาที่เย็นชา จากนั้นก็พุ่งเข้าหา คาสึกิ พร้อมกับดึงดาบสั้นออกมาแล้วตวัดฟันไปที่ คาสึกิ

เขาเป็นหน่วยสอดแนมของ คิริงาคุเระ ซึ่งเป็นจูนินชั้นยอดและเป็นคนที่มีไหวพริบ เขาใช้เวลาช่วงหนึ่งแอบเข้ามาในดินแดนแห่งไฟ โดยตั้งใจว่าจะพยายามแอบเข้าไปในโคโนฮะ แต่สุดท้ายเขาก็รู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของ คาสึกิ ได้ซะก่อน

เขาตกใจมากและคิดว่าถูกค้นพบ แต่หลังจากตั้งสติดีๆ เขาพบว่า คาสึกิ อยู่ที่นี่เพียงคนเดียว และจักระที่ผันผวนก็ไม่รุนแรง ดังนั้นหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ใช้ร่างแยกเบี่ยงเบนความสนใจ และใช้ร่างหลักทำการลอบโจมตี

คาสึกิ สามารถสกัดกั้นการลอบโจมตีของเขาได้ ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อเขาเห็นว่า คาสึกิ เป็นแค่เด็กที่มีอายุประมาณ 10 ปี เขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อยและลงมืออย่างเด็ดขาด

ต้องรีบแล้ว!

ที่นี่อยู่ใกล้โคโนฮะมาก หากการต่อสู้ใช้เวลานานเกินไป มันจะอันตรายมาก เขาต้องรีบฆ่าเด็กคนนี้ให้เร็วที่สุดแล้วลอบเข้าไปในโคโนฮะ

“หมู่บ้านไม่ปลอดภัยอีกต่อไป…”

“ดูเหมือนว่าฉันจะมาที่นี่เพื่อฝึกตอนกลางคืนไม่ได้แล้ว…”

เจตนาฆ่าของอีกฝ่ายแสดงออกมาอย่างชัดเจน และ คาสึกิ ก็ไม่มีความตั้งใจที่จะเก็บอีกฝ่ายไว้ ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการฆ่าเขา เขาก็ต้องฆ่าอีกฝ่ายก่อน 

คาสึกิ โบกดาบเขี้ยวสีขาวเพื่อปิดกั้นการโจมตี

ดิ๊ง ดิ๊ง ดิ๊ง!

ดาบนินจาเขี้ยวสีขาวในมือของ คาสึกิ ปะทะดาบสั้นในมือของ นินจาคิริงาคุเระ ทำให้เกิดประกายไฟกระเซ็นในตอนกลางคืนและเสียงเหล็กกระแทกกันก็ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ 

ในช่วงเวลานั้น ทั้ง 2 ปะมือกันหลายกระบวนท่า นินจาคิริงาคุเระ รู้สึกประหลาดใจเพราะสถานการณ์ไม่ได้เป็นไปตามที่เขาหวัง.

“ผมสีเงิน…ใช้ดาบจักระ…มันคือลูกชายของเขี้ยวสีขาวตามข้อมูล…”

ดวงตาของ นินจาคิริงาคุเระ เป็นประกายหลังจากเดาถึงตัวตนของอีกฝ่าย

ไม่ผิดแน่!

อัจฉริยะของโคโนฮะ ฮาตาเกะ คาคาชิ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าเด็กคนนี้เป็น 1 ในรายชื่อที่ต้องฆ่าของหมู่บ้านของเขา เพราะไม่มีใครอยากเห็น เขี้ยวสีขาว รุ่นที่ 2 ปรากฏในโคโนฮะอีก!

ตราบใดที่เจ้าเด็กนี่ถูกฆ่าตาย มันจะเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ แม้จะไม่ได้เข้าไปสอดแนมล้วงเอาข้อมูลในโคโนฮะ เขาก็สามารถกลับไปที่หมู่บ้านพร้อมกับผลงานนี้ได้โดยตรง!

เมื่อเทียบกับความเสี่ยงในการแอบเข้าไปในโคโนฮะแล้ว ตัวเลือกในการฆ่าเด็กคนนี้นั้นดีกว่ามากอย่างไม่ต้องสงสัย และเขาถูกอีกฝ่ายค้นพบ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะแอบเข้าไปในโคโนฮะโดยไม่ฆ่า คาสึกิ

ควับ!!

ทันทีที่เขาคิดได้ดังนี้ เจตนาฆ่าของ นินจาคิริงาคุเระ ก็พุ่งสูงขึ้น เขาไม่ลังเลเลย หลังจากการเผชิญหน้า เขาใช้ประโยชน์จากความสมดุลของร่างกายเพื่อกระโดดถอยหลัง กัดดาบสั้นไว้ในปากของเขา และมือของเขาก็ประสานอิน

“คาถาน้ำ! ซ่อนตัวในสายหมอก!”

“คาถาลม! ศิลปะแห่งพายุ!”

คาสึกิ ไม่รอให้หมอกควันสีขาวกระจายออกไป ราวกับมีการคาดการณ์ล่วงหน้า คาถาลม ถูกปล่อยออกมาเกือบจะพร้อมๆ กัน ด้วยลมที่กระโชกแรงได้พัดพาหมอกควันที่ไม่มีเวลาให้ฟุ้งกระจายในทันที แม้ว่าจะยังบดบังทิวทัศน์อยู่เล็กน้อย แต่ผลกระทบก็ลดลงมาก

คิ้วของ นินจาคิริงาคุเระ มีรอยย่นเล็กน้อย แต่ก็ยังคงซ่อนตัวในหมอกควันเพื่อลอบฆ่า คาสึกิ

“……..”

สำหรับ คาสึกิ นี่เป็นการต่อสู้จริงครั้งแรก และยังเป็นการต่อสู้ที่หมายจะเอาชีวิต หากเป็นคนธรรมดาอาจกลัวมัน แต่สำหรับเขาไม่มีความกลัวและยังสงบถึงขีดสุดอีกด้วย

เหตุผลนั้นง่ายมาก อีกฝ่ายมีความแข็งแกร่งในระดับจูนินชั้นยอดซึ่งเป็นระดับที่เขาสามารถรับมือได้ไม่ยาก และในทางกลับกัน ภายใต้เงื่อนไขของความเร็ว 3 เท่า ทุกสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเขาเทียบเท่ากับช้าลง 3 เท่า รวมถึงการกระทำของนินจาคิริงาคุเระด้วย

ดาบนินจาเขี้ยวสีขาวในมือของ คาสึกิ มีแสงแวววาวบนใบดาบ

คาสึกิ จ้องมอง นินจาคิริงาคุเระ ที่พุ่งเข้ามาจากหมอกควันจางๆ ดวงตาของ คาสึกิ ฉายแววเย็นชา และความเร็วที่ไม่ได้เปิดใช้ก่อนหน้านี้ก็ถูกเปิดใช้จนถึงขีดสุดในทันที

ในสายตาของ นินจาคิริงาคุเระ เขาเห็นการเคลื่อนไหวของ คาสึกิ ด้วยความเร็วที่เกือบจะแปลกประหลาด ดาบจักระสั้นในมือของอีกฝ่ายดูเหมือนจะกลายเป็นภาพติดตาและตัดมาที่เขา

ใบหน้าของ นินจาคิริงาคุเระ เปลี่ยนไป

จะเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!

มีความคิดเดียวในใจของเขา แต่ไม่มีเวลาที่จะมีความคิดอื่นในเวลานี้ เมื่อเผชิญกับความเร็วที่เกือบน่าสะพรึงกลัวที่ คาสึกิ เปิดเผยในเสี้ยววินาที เขาก็ทำได้เพียงโบกมือให้ดาบสั้นเข้าปิดกั้น

ดิ้ง!

ดาบสั้นในมือของ นินจาคิริงาคุเระ เข้าปะทะกับดาบสั้นเขี้ยวสีขาวของ คาสึกิ และก่อนที่ นินจาคิริงาคุเระ จะทันได้รู้สึกตัวดาบสั้นในมือของเขาก็ถูกตัดเป็น 2 ท่อน.

“ถูกตัด…”

ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวใจของ นินจาคิริงาคุเระ แต่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที และร่างของเขาก็ถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์ มีแสงวาบที่น่าทึ่งเข้ามาในดวงตาของเขา

และแล้ว

เส้นโลหิตใสไหลไปตามกึ่งกลางของแถบคาดศีรษะของ นินจาคิริงาคุเระ จากหน้าผากของเขาไปยังด้านหลังศีรษะ

ดาบสั้นของเขาปิดกั้นดาบสั้นเขี้ยวสีขาวได้ก็จริงแม้ว่ามันจะถูกตัด แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าระยะการโจมตีของดาบเล่มนี้ของ คาสึกิ จะไม่ได้จำกัดอยู่แค่ใบดาบ แต่ยังขยายระยะตัดอากาศหนึ่งฟุตจากใบดาบอีกด้วย!

นี่คือ…

วิชาดาบที่สั่นสะเทือนโลกนินจา นามของมันคือ ดาบจักระเขี้ยวสีขาว!

มีนินจาจำนวนนับไม่ถ้วนที่เสียชีวิตภายใต้การเคลื่อนไหวนี้ในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 แม้จะรู้ถึงผลลัพธิ์ของมันแต่ก็ยากที่จะป้องกัน!

ในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่สติจะหายไป นินจาคิริงาคุเระ ยังนึกถึงความกลัวที่นินจาจำนวนนับไม่ถ้วนต้องเผชิญกับดาบจักระเขี้ยวสีขาว

เขาไม่คิดว่า คาสึกิ ซึ่งเป็นแค่เด็กจะเชี่ยวชาญทักษะพิเศษของเขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะที่ทำให้โลกนินจาตกตะลึงในตอนนั้นได้!

ตุบ!

ร่างกายไร้วิญญาณของ นินจาคิริงาคุเระ ล้มลงกับพื้น

“………”

คาสึกิ เก็บเขี้ยวสีขาวที่อยู่ในมืออย่างเงียบๆ แล้วถอนหายใจ

มันช่วยไม่ได้

เขาถูกบีบบังคับให้ต้องฆ่าอีกฝ่ายเอง