ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 237 – การสร้างกระบี่นภาสัมฤทธิ์และการท้าทาย
เขามองไปที่ดอกไม้สวยงามพวกนั้นมันสวยงามจนทำให้เขารู้สึกอยากสัมผัสกับพวกมันอย่างไรก็ตาม พวกมันนั้นดูเปราะบางมากและดูเหมือนราวกับว่าพวกมันจะเหี่ยวแห้งไปขณะโดยสัมผัส จากการสัมผัสมันก็ทำให้ชิงสุ่ยรู้สึกถึงพลังที่บริสุทธิ์ที่เต็มเปี่ยมจากดอกไม้เหล่านี้ มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถสัมผัสกับมันได้และไม่ต้องพูดถึงการที่จะดึงมันออกมา
หลังจากที่ชิงสุ่ยมองไปรอบ ๆ เขาได้ตัดสินใจออกจาดินแดนหยกของเขา และใช้เวลากลางคืนภายในที่พักใหม่ของเขา เขาก้มตัวลงนอนจนรุ่งเช้า
เขาได้ทำกิจวัตรประจำวันอย่างปกติปกติ เขาได้โคจรพลังปราณของเขา และเริ่มฝึกทักษะต่างๆของเขา หลังจากนั้นเขาได้รับประทานอาหารเช้าของเขาจนเสร็จเขา จากนั้นชิงสุ่ยได้ตัดสินใจที่จะแวะเวียนไปเยี่ยมชมร้านช่างโลหะของเขา
ในปัจจุบันฮูยู กำลังทำงานอยู่ในร้านช่างตีเหล็ก เมื่อเขาเห็นชิงสุ่ยเขาหยุดงานที่เขาทำลง และเขาได้กล่าวว่า "ข้าได้ทำป้ายประกาศตามคำแนะนำของเจ้าแล้วนะ ให้ข้านำมันออกมาให้เจ้าดูมั้ย "ฮูยูยิ้มขณะเดินเข้ามาในห้อง
สิ่งที่เขาหยิบออกมาคือป้ายไม้แกะสลักอย่างประณีตยาวประมาณ 1 เมตร มีข้อมูลที่เขียนเกี่ยวกับ ศิลา อัญมณีและแร่ที่มีคุณภาพสูง ซึ่งระบุราคาไว้ ชิงสุ่ย ไม่ค่อยพอใจกับคุณภาพของป้ายอันนั้น แต่เขาก็ยังยกมันไว้ข้างนอก
"เจ้าจะขายกระบี่นั้นเป็นเงินห้าล้านใช่ไหม?" ฮูยู ถามด้วยท่าทางแปลก ๆ
"ใช่แล้ว" ชิงสุ่ย หัวเราะ
ฮูยู หัวเราะขึ้น ในขณะที่เขาเดินไปพร้อมกับวางป้ายราคา 5 ล้านข้างๆดาบที่มีผิวขรุขระที่วางไว้บนหิ้ง
"พี่ชายฮูยูข้าสงสัยว่าท่านอยากจะเรียนรู้วิธีการขึ้นรูปยุทธภัณฑ์หรือไม่? บางทีมันอาจจะเป็นความช่วยเหลือให้ท่านแข็งแกร่งขึ้น "ชิงสุ่ยพูดเบา ๆ ขณะที่มองไปที่ฮูยูที่กำลังงวยงง
ฮูยูไม่รู้ว่าทำไมชายหนุ่มคนนี้ ถึงมีความสามารถในการรักษาที่ยอดเยี่ยม รวมไปถึงเขานั้นเป็นช่างตีเหล็กที่เก่งกาจ และที่เขารู้มาช่างตีเหล็กมักเป็นคนที่หยิ่งทะนงในตัวเองและมีภาคภูมิใจในตัวเองเป็นที่สุด แล้วเขาจะถ่ายทอดมันให้กับเขา ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าเขาไม่ได้เป็นญาติที่สนิทสนมกับชิงสุ่ยด้วยซ้ำ
เขานึกขึ้นได้อย่างกะทันหันว่าชิงสุ่ย เคยพูดกับเขาก่อนหน้านี้แล้ว อย่างไรชิงสุ่ยต้องมีเหตุผลในการกระทำของเขาอยู่แล้ว? จากคำพูดดังกล่าว ฮูยู สามารถระบุบุคลิกภาพของชิงสุ่ยได้
ฮูยูจ้องมองอย่างยิ้มแย้มๆไปที่ชิงสุ่ย แล้วเขาพึมพำว่า "เจ้าอยากจะสอนให้ข้าจริงๆหรือ?" ในตอนนี้ฮูยูรู้สึกพึงพอใจ แต่ก็ยังงวยงงอยู่
“ได้สิ ถ้าท่านต้องการข้าจะสอนให้กับท่าน ข้าจะอธิบายขั้นตอนข้อมูลให้ท่าอย่างละเอียด แต่ท้ายที่สุดก็ยังต้องขึ้นอยู่กับตัวท่าน อย่างไรก็ตามก่อนที่ข้าจะให้ทักษะนี้แก่ท่าน ท่านจำเป็นจะต้องเรียนรู้วิธีการไหลเวียนของปราณซะก่อน ถ้าไม่ทำเช่นนั้นประสิทธิภาพของทักษะนี้จะลดลงอย่างมาก " หลังจากพูดแล้ว ชิงสุ่ย ได้ให้สอนรูปแบบพยัคฆ์คำราม ให้กับฮูยู ในตอนแรกเขาต้องที่จะสอนวิธีการไหลเวียนปราณสำหรับรูปแบบหมีให้กับฮูยูแต่เขาได้เปลี่ยนใจมาสอนทักษะพยัคฆ์คำรามแทนเพราะมันสามารถเข้าใจได้ง่ายกว่ารูปแบบหมี
"ตราบเท่าที่จ้าสามารถศึกษาทักษะการขึ้นรูปยุทธภัณฑ์ขั้นสูง ข้ายินดีทำทุกๆอย่าง ข้านั้นไม่มีเงินไม่มีอำนาจ ข้าไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนเจ้ายังไง "ฮูยู พูดอย่างจริงจัง
"ท่านควรคิดว่าข้าเป็นน้องชายของท่าน ตัวข้าไม่เคยคิดต้องการอะไรจากท่าน!" ชิงสุ่ยตอบอย่างจริงจัง เขากำลังนึกถึงเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมาของเขา ความรู้สึกของเขารู้สึกว่าฮูยูนั้นคล้ายกับพี่ใหญ่อยู่สี่ในห้าส่วน การกระทำของฮูยูนั้นคล้ายกับพี่ใหญ่ของเขาอย่างมาก
ประโยคเดียวที่ชิงสุ่ยพูดไป ทำให้ฮูยูมั่นใจอย่างว่าชิงสุ่ยไม่ได้มีไม่มีเจตนาที่เป็นอันตรายต่อเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้เหตุผลว่าทำไมชิงสุ่ยถึงทำแบบนี้
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้า จะมีพี่น้องเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ตราบเท่าที่ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ ข้าจะทำอย่างเต็มที่ ไม่ว่าเจ้าจะให้ข้าทำอะไรข้าก็จะทำ และจะทำให้ดีที่สุด และเป็นกำลังให้เจ้าในอนาคต "
"พี่ชาย ข้าได้เขียนรายเอียดให้ท่านแล้ว หากท่านศึกษามันจนจบแล้วติดขัดอัดใด ท่านสามารถมาขอคำแนะจากข้าได้เสมอ ข้าจะแวะไปที่ร้านช่างตีเหล็กเป็นระยะๆ เมื่อท่านสำเร็จทักษะนี้ ข้าจะสอนให้ท่านให้เรียนรู้วิธีการหมุนเวียนปราณทีหลัง "ชิงสุ่ยยิ้มขณะที่เขาส่งเคล็ดวิชาที่เขียนไว้บนหนังให้กับฮูยู
ฮูยูพยักหน้าเดินไปที่ทางออกด้านหลังของร้าน และเขาก็รับหนังนั้นจาก ชิงสุ่ย
ในขณะนั้นเริ่มมีลูกค้าทยอยเข้ามาในร้านแล้ว
"เฮ้ดูกระบี่เล่มนั้นสิ เขาขายมันในราคาห้าล้านเงินเชียว!"
"อะไรไรนะ? หลบไป ให้ข้าดูหน่อย!"
ในตอนแรกมีลูกค้าเพียงไม่กี่คนที่แวะเข้ามา แต่หลังจากได้เห็นราคาของกระบี่ขรุขระ ข่าวนั้นได้กระจายไปวงกว้างทำให้มีคนจำนวนมาหลังไหลเข้ามา
"คนบ้าที่ไหนขายเศษนั้นในราคา 5ล้าน" ชายหนุ่มผิวสีเข็มตะโกน
"กระบี่เล่มนี้มันมีอะไรพิเศษอย่างนั้นรึ? เราสามารถเชื่อได้ว่ามันพิเศษจริงๆ ถ้ามันสามารถตัดผ่านเหล็กเหมือนวุ้น? "ชายวัยกลางคนตะโกน
"ใช่แล้ว คนที่อยู่ข้างหน้าลองยกกระบี่นั้นออกมาสิ "ชายคนหนึ่งโกนออกมา ในตอนนี้ร้านช่างตีเหล็กมีลูกค้ากว่าสามสิบรายที่อัดแน่นอยู่ภายใน
ในที่สุด ชายคนหนึ่งได้เริ่มคว้าที่กระบี่ขรุขระ
"เร็วสิอย่าชักช้า?"
เสียงตะโกนได้ถูกตะโกนออกมาจากฝูงชน เมื่อเขาคว้าไปที่กระบี่ ทำให้เขาตกตะลึง แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่สามารถตอบได้ว่ามันดียังไง "เอาไว้ตอนที่เจ้าใช้มันเจ้าจะเข้าใจเอง"
หลังจากนั้นจากคำพูดดังกล่าว ฝูงชนได้จ้องไปที่ชานที่ถือกระบี่ ฝูงชนได้พยายามที่จะเป็นคนถัดไปที่จะถือกระบี่เล่มนั้น
ในโลกของเก้าทวีปนี้ทองแดงมักใช้ในการผลิตเครื่องประดับเท่านั้น แทบจะไม่มีการใช้มันเพื่อสร้างอาวุธ อาวุธที่สร้างมากจากทองแดงมักจะเปราะบางอย่างมาก ถ้ามีใครทำที่ใช้ พวกเขาจะใช้ทองสัมฤทธิ์เป็นวัสดุสำหรับหลอมอาวุธแทนทองแดง โดยเพิ่มจำนวนมากของโลหะผสมอื่นๆเข้าไป เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็ง อย่างไรก็ตามยังต้องทราบปริมาณของโลหะผสมที่ใช้อย่างแม่นยำโดยเปรียบเทียบกับปริมาณของทองแดงอย่างเหมาะสม เนื่องจากชิ้นงานอาจจะแข็งเกินไปจนเปราะและทำให้เสียได้ง่ายๆ(ทองสัมฤทธิ์ เกิดจากทองแดง บวก ดีบุกหรือโลหะต่างๆ)
ดังนั้นทองสัมฤทธิ์มักใช้เฉพาะในการขึ้นรูปสิ่งของที่มีน้ำหนักมาก เช่น แท่นวางของ มักจะใช้ทองสัมฤทธิ์ทองแดงเป็นฐาน
ตอนนี้ชิงสุ่ยได้ใช้ทองสัมฤทธิ์ในการหลอมกระบี่ขึ้นมาจริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้ลูกค้าประหลาดใจคือจำนวนเหรียญทองแดงที่ใช้ในการตีกระบี่เล่นนี้ มันเป็นจำนวนสองเท่าของกระบี่ปกติที่ช่างตีเหล็กอื่นๆทำขึ้น ไม่เพียงแค่สีของกระบี่เท่านั้นที่แปลกประหลาด แต่ความคมชัดของมันยังไม่แน่นอนอีกด้วย!
ครั้งนี้เข้าการขึ้นรูปโดยได้ใช้ทักษะพันค้อนกัมปนาท ในการสร้างกระบี่นภาสัมฤทธิ์ ตามแบบพิมพ์ที่ได้รับมา
ขณะนี้มีลูกค้าได้พูดคุยกันอย่างเสียงดัง จำนวนผู้คนที่เขามานั้นเกิดกว่าที่ชิงสุ่ยคาดคิด ไม่เพียงแค่นั้น เขายังได้รับรู้ว่ามีผู้ที่บ่มเพาะอยู่ขั้นเทียนเซียนเขามาอีกด้วย เขากำลังความสนใจฉากเหตุการณ์ที่สับสนวุ่นวายข้างหน้า ทำให้เขาตัดสินใจเข้ามาในร้านของชิงสุ่ย
"นายช่างโปรดขายในราคาปกติเถิด ข้าสนใจมันอย่างมาก "ชายหนุ่มมองที่ชิงสุ่ยแล้วถาม
"ไม่มีการเจรจาต่อรอง!" ชิงสุ่ยไม่ยกศีรษะขึ้นมองแม้แต่น้อย เขาไม่ได้หยุดตีที่ชิ้นงานของเขาขณะตอบ
"เจ้าไม่คิดว่าห้าล้านเหรียญเงินนั้นแพงเกินไปหรือ?" ชายหนุ่มไม่ยอมแพ้ เขาได้พยายามอย่างต่อเนื่อง
"อืม ข้ารู้สึกอย่างนั้น" ชิงสุ่ยตอบเบา ๆ
"ถ้าเป็นเช่นนี้ เจ้าสามารถขายในราคาที่ถูกกว่านี้ได้หรือไม่?" ชายหนุ่มคนนี้ที่เต็มไปด้วยความหวัง และถามอีกครั้ง
"แน่นอนข้าจะขายให้ท่านในราคา 10เหรียญเงิน" ชิงสุ่ยตอบอย่างจริงจัง แต่เขายังคงไม่ได้ยกศีรษะขึ้น ขณะที่ใช้ค้อนทุบลงอย่างต่อเนื่อง
"เจ้าเล่นตลกกับข้ารึ?" สีหน้าของชายหนุ่มที่เคารพก่อนหน้าได้เปลี่ยนเป็นโมโห ความเคารพของเขาก่อนหน้านี้ทั้งหมดจางหายไปหมดแล้ว!
จังหวะของค้อนชิงสุ่ยได้ฟาดลงอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายขณะที่ก้อนสัมฤทธิ์กำลังเรืองแสง
"เล่นตลกกับเจ้า? ข้าไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น และเจ้าไม่ได้อยู่ในสถานะที่ ข้าจะเล่นตลกด้วย "ชิงสุ่ยกล่าว ตั้งแต่ต้นจนจบชิงสุ่ยไม่แม้แต่จะมองไปที่ชายหนุ่มคนนั้น ความรู้สึกของเขาบอกกับเขาว่า ชายหนุ่มคนนี้อยู่ในระดับที่ 1 ขั้นปราณเทวะเทียนเซียน
"ข้าจะทำให้เจ้าขายหน้า ข้าขอท้าทายเจ้า ถ้าเจ้าไม่กล้าที่จะยอมรับคำท้าทายของข้า เจ้าก็แค่เพียงแค่ลืมมันไป เพราะเจ้าเป็นเพียงช่างตีเหล็กกระจอกๆทั่วไปเท่านั้น " ใบหน้าที่โกรธเคืองของชายหนุ่มฟื้นคืนความสงบเหมือนก่อนหน้านี้
ชิงสุ่ยยังคงนิ่งอยู่ขณะที่เขายังคงขึ้นรูปชิ้นงานของเขาอยู่ เขาไม่สามารถแม้แต่จะใส่ใจ ที่จะใช้สายตาของเขาจ้องมองไปที่ชายหนุ่มดังกล่าว ชิงสุ่ยไม่ได้แยแสเขาเลย มันคล้ายกับกระตายตัวน้อยๆวิ่งเล่นบนเท้าของเขาเท่านั้น เขาแทบจะไม่รู้สึกโกรธจากการกระทำนั้นเลย
ช่างตีเหล็กไม่ใช่อาชีพที่ต่ำต้อยอย่างใดอย่างหนึ่งอย่าง อย่างน้อยก็ต้องใช้ผู้ที่อยู่ในระดับเทียนเซียนเป็นผู้สร้าง หากต้องการสร้างชุดเกราะและอาวุธที่มีประสิทธิภาพ
"ทำไม? เจ้ากลัวหรือ? ทำไมเจ้าถึงไม่ตอบกลับมา? " คนเก่งที่แท้จริง มักรู้ว่าเมื่อไหร่จะยอมแพ้ และเมื่อไรที่จะต่อต้าน การปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์เป็นกุญแจสำคัญในการอยู่รอด "ชายหนุ่มมองไปทางกระบี่นภาสัมฤทธิ์ เมื่อมันกำลังส่องแสงเข้ามาในดวงตาของเขา
"ข้าจะให้ครอบครัวของข้ารับร้านของเจ้าไว้ในการดูแลของพวกข้า ข้าจะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไม่เป็นธรรมแน่นอน ข้าจะให้ประโยชน์มากมายแก่เจ้า แต่เจ้าต้องผลิตกระบี่ดังกล่าวให้กับตระกูลของข้าและข้าจะทำสัญญากันเกี่ยวกับเรื่องนี้? "เสียงของชายคนนั้นกำลังเยอะเย้ยอยู่ ดูเหมือนว่าเขาพร้อมจะใช้ประโยชน์จากชิงสุ่ย
ชิงสุ่ย ไม่ได้พูดอะไรออกไป เมือได้ยินข้อเสนอของอีกฝ่าย ถ้าเขาเป็นคนช่างตีเหล็กธรรมดาเขาคงจะถูกเอาเปรียบไปแล้ว ตอนนี้ ชิงสุ่ยได้วางแผนที่จะใช้ประโยชน์จากชายหนุ่มคนนี้ เพื่อเพิ่มชื่อเสียงให้กับร้านช่างโลหะของเขา
"จะไม่ปฏิบัติกับข้าอย่างไม่เป็นธรรม และจะให้ประโยชน์มากมายกับข้า? แม้แต่เงินมากกว่าห้าล้านเงินต่อกระบี่เล่มหนึ่งหรอ? "ชิงสุ่ยหัวเราะ
"แน่นอนว่าไม่ได้ แต่ข้าสามารถรับประกันได้ว่าตราบเท่าที่เจ้าผลิตกระบี่มีคุณภาพนี้ออกมา ข้าสามารถจัดเตรียมสาวงามทุกรูปแบบ เพื่อให้ความเพลิดเพลินแก่เจ้า ไม่เพียงแค่นั้นข้ายังมีพิมพ์เขียวของอาวุธอื่น ๆ ที่จะช่วยเพิ่มความสามารถของเจ้าในการเป็นช่างตีเหล็ก นอกจากนี้ประเด็นสำคัญก็คือเจ้าจะมีสิทธิ์เข้าร่วมตระกูลของข้าในฐานะสมาชิกกิตติมศักดิ์และได้รับการดูแลพิเศษ "ชายหนุ่มคนนี้เต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง
ชิงสุ่ยยังคงฟาดค้อนของเขาลงไปอย่างตาเนื่อง และนี่คือครั้งที่ 999 หลังจากนั้นเขาก็ยกค้อนขึ้นตีอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีผลอะไรเพิ่มเติม นี้แสดงให้เห็นว่าเขาล้มเหลวในการก้าวไปสู่การตีครั้งที่ 1,000 สักครู่ต่อมาแสงที่คุ้นเคยได้ส่องออกมา กระบี่ทองสัมฤทธิ์ที่ผลิตขึ้นมาใหม่ได้ส่องประกายด้วยแสงสีฟ้าจาง ๆ มันดูดีและน่าสนใจมากอย่างมาก
ชิงสุ่ย รู้ว่าชุดเกราะและอาวุธที่ดีจะสามารถเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ได้7 สี ขณะนี้เขาสามารถแสดงให้เห็นถึงแสงสีฟ้าจาง ๆ เท่านั้น นี่แสดงให้เห็นว่าเขายังคงห่างไกลจากการระดับสูงสุด
ชิงสุ่ย มองไปที่ยุทธภัณฑ์สำเร็จออกมา อย่างไรก็ตามความจริงที่โหดร้ายที่เขาต้องยอมรับคือกระบี่ที่เข้าเพิ่งสร้างมาใหม่ ยังไม่ได้รับสมบัติเพิ่มพิเศษเพิ่มเติม แต่ในตอนนั้นตาของเขาได้เปิดกว้างขึ้นด้วยความสุข ขณะที่เขาเห็นว่าตัวกระบี่นั้นมีคุณสมบัติเพิ่มขึ้น
ความรุนแรงเพิ่มขึ้นสามสิบระดับ ความทนทานเพิ่มขึ้นสิบละดับ!
ชิงสุ่ย มีความสุขอย่างมากเพราะกระบี่เล่มนี้ให้มีการเพิ่มขึ้นของคุณสมบัติสองอย่าง นี้เป็นครั้งแรกที่เขาหลอมกระบี่ตามแบบพิมพ์เขียวโบราณ มันสงผลได้ดีกว่าที่เขาคาดไว้
ชิงสุ่ย ยื่นมือซ้ายของเขาจับไปที่กระบี่ และเขาได้ทดสอบเหวี่ยงกระบี่ที่โค้งงอและสวยงามออกไป
ขณะที่เขาเหวี่ยงกระบี่ออกไป ชิงสุ่ยอาจรู้สึกถึงผลของคุณลักษณะที่เพิ่มขึ้นได้ออย่างชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกับกระบี่ขรุขระ
การที่ความทนทานเพิ่มขึ้นสิบระดับมันทำให้เขามีพลังของเขามากยิ่งขึ้นในการโจมตีหรือปกป้อง
เนื่องจากชิงสุ่ยกำลังทดลงยุทธภัณฑ์ที่พึ่งสำเร็จ จึงไม่ได้สนใจจำนวนลูกค้าในร้านของเขาเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตามคนส่วนใหญ่ไม่สนใจที่จะมันซื้อ แต่ต้องการลองใช้ความลึกลับของดาบขรุขระเท่านั้น
คนส่วนใหญ่เคยได้ยินเกี่ยวกับอาวุธของพระเจ้าเท่านั้นที่จะสามารถเพิ่มคุณสมบัติพิเศษเข้าไป ตอนนี้ที่อยู่ในร้ายไม่ยอมที่จะออกไปถ้าหาก พวกเขายังไม่ได้ทดสอบมันด้วยตัวเอง
"เมื่อกี่เจ้าได้ท้าทายข้าใช่หรือไม่? ข้ายอมรับความท้าทายของเจ้า "ชิงสุ่ยมองไปที่ชายหนุ่มที่มั่นใจตัวเอง ซึ่งยืนอยู่ข้างๆเขา และส่งสายตาที่แสดงออกถึงความรังเกียจ
