ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย
https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique
บทที่ 221 – ความสำเร็จในการกลั่นยาเสริมความทนทาน ความงดงามของแม่น้ำและภูเขา
เมื่อชิงสุ่ยได้ยินเสียงอันไพเราะเสนาะหูของการกลั่นยาที่เสร็จสมบูรณ์ ความสุขที่ไม่อาจจะหาสิ่งอื่นใดเทียบได้ก็เบ่งบานขึ้นมาในหัวใจของเขา ในเวลา 24 ชั่วโมงของหนึ่งวัน การเพ่งสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งตลอดทั้งวันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายและไม่สามารถทำได้โดยคนธรรมดาทั่วไป ความอดทนทางจิตเป็นอีกเหตุผลว่าทำไมนักปรุงยาถึงเข้มแข็งทางจิตมากกว่าผู้ที่ทำหน้าที่อื่นๆ
ชิงสุ่ยลืมตาขึ้นมา สำหรับเขาการที่ยู่ในสภาวะที่ต้องจดจ่ออยู่กับบางสิ่งเป็นเวลา 24 ชั่วโมงถือว่าไม่มากนัก หลังจากที่เขากิน ผลแห่งศักยภาพแล้วความแข็งแกร่งทางจิตใจและจิตวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งระดับความยากในการกลั่นยาเสริมความทนทานของเขาลดลงไปหลายเท่า เมื่อเทียบกับยาฟื้นฟูขนาดเล็ก
เมื่อเปิดหม้อกลั่นยาทองคำของเขา ชิงสุ่ยพบว่ามีเม็ดยาอยู่มากกว่าสิบเม็ด ทุกเม็ดมีขนาดเท่าลูกองุ่นและมีสีเหลืองอ่อนๆ มันเป็นประกายและเปล่งแสงสว่างไสว
ชิงสุ่ยหยิบยาขึ้นมาหนึ่งเม็ดและทานเข้าไปในทันที มันซึมซับได้อย่างรวดเร็วด้วยพลังลมปราณจากเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล กระแสลมปราณอันหนาแน่นและอบอุ่นไหลเวียนเข้าสู่จุดตันเถียนของเขา ขณะมันช่วยเติมเต็มพลังลมปราณจากเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล ไม่เพียงแค่เท่านั้นมันยังไหลเวียนพลังงานไปหล่อเลี้ยงทั่วทั้งโครงสร้างกระดูกและกล้ามเนื้อของเขา
ความอดทนทนทานเป็นสิ่งที่ดี แต่เขาไม่สามารถประคับประคองมันไว้ได้นาน หลังจากเสร็จสิ้นการกลั่นยาแล้ว ชิงสุ่ยได้ค้นพบว่าประสิทธิภาพของยาดังกล่าวเหือดหายเข้าไปภายในตัวหลังจากนั้นเพียงไม่กี่ชั่วครู่
"ดูเหมือนยาเม็ดนี้จะสามารถกินได้เพียงหนึ่งครั้งต่อหนึ่งคน" ชิงสุ่ยเกิดความเสียดาย
นี่อาจถือได้ว่าเป็นยาเม็ดที่สมบูรณ์ชนิดที่ 2 ของชิงสุ่ย ซึ่งไม่นับรวมถึงยาบรรเทาทองคำของเขา เขามีความสุขและพอใจเมื่อเห็นความสำเร็จของการกลั่นยาของเขา
หน้าที่ที่น่านับถือมากที่สุดในโลก 9 มหาทวีปนี้คือนักปรุงยา ชิงสุ่ยกำลังคิดอยู่ว่าตอนนี้เขาควรจะได้รับการพิจารณาให้เป็นนักปรุงยาแล้วหรือยัง เมื่อนับเรื่องยาบรรเทาทองคำของเขาเข้าไปด้วย ก็จะเป็นความสำเร็จในการกลั่นยาเพียงสามชนิดเท่านั้น ยาสามชนิดนี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับคนอื่นๆที่จะนำพาพวกเขาไปสู่ชีวิตของความมั่งคั่ง
แค่คิดถึงวิหคเพลิงความสุขก็เบิกบานขึ้นในหัวใจของเขา วิหคเพลิงเป็นสมบัติอันล้ำค่าของเขา มันเป็นดั่งปีกติดตัวที่ช่วยในการโผบินของตัวเขาเอง ในอนาคตเขาจะพึ่งพามันในการเดินทางไปทั่วโลก 9 มหาทวีป
ภายใต้ต้นอู้ทงขนาดมหึมา ชิงสุ่ยเรียกวิหคเพลิงให้มาหา ขนนกที่สง่างามและคมชัดเปล่งออกมาขณะที่วิหคเพลิงโผบินวนเวียนอยู่บริเวณเหนือหัวของชิงสุ่ย การที่เขาทำแบบนี้ หากว่าคนธรรมดาสามัญพบเห็นสถานการณ์นี้เข้าพวกเขาก็คงจะตกใจมากไม่น้อย
ชิงสุ่ยวางยาเม็ดเสริมความทนทานไว้ในปากของวิหคเพลิง
ในเวลาต่อมาก็เกิดแสงสีแดงแผดเผาออกมาจากวิหคเพลิง แสงสว่างจ้านี้ดูคล้ายกับนกหงส์เพลิงที่กำลังเกิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง วิหคเพลิงกู่ร้องอย่างครื้นเครงขณะที่มันยังคงวนเวียนอยู่บนฝากฟ้าเหนือศีรษะของชิงสุ่ย
ชิงสุ่ยหยิบยาเม็ดที่สองออกมา เมื่อเห็นสิ่งนี้เสียงร้องของวิหคเพลิงก็ดังขึ้นกว่าเก่าด้วยความตื่นเต้น
ชิงสุ่ยวางเม็ดที่สองไว้ในปากของมัน ก็ปรากฎแสงสีแดงเพลิงส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง ชิงสุ่ยชอบที่จะสังเกตดูการแสดงออกของวิหคเพลิง เนื่องจากท่าทางของวิหคศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้ในการกินยาเม็ดช่างดูเปล่งประกาย เขารู้ว่าแสงสีแดงที่ส่องประกายออกมานั้นเป็นตัวบ่งชี้ว่ายาเม็ดเสริมความทนทานกำลังออกฤทธิ์
ชิงสุ่ยมีความสุขมาก แต่เขารู้ว่าเพียงแค่ยาสองเม็ดก็เพียงพอแล้วสำหรับวิหคเพลิง แม้ว่ามันจะกินมากกว่านี้ก็จะไม่ส่งผลใดๆ ไม่สิ่งใดในโลกนี้ที่ไม่มีขีดจำกัดตามธรรมชาติ
อย่างไรก็ตามภายใต้การเรียกร้องอย่างจริงจังของวิหคเพลิง ชิงสุ่ยจึงนำยาเม็ดที่สามออกมาและวางไว้ในปากของวิหคเพลิง
คราวนี้วิหคเพลิงไม่มีปฎิกิริยาพิเศษอื่นใดออกมา จากการทดสอบนี้ทำให้ชิงสุ่ยสามารถยืนยันการคาดเดาได้ว่าขีดจำกัด สำหรับมนุษย์คือหนึ่งเม็ด ในขณะที่ขีดจำกัดสำหรับสัตว์อสูรคือสองเม็ด
ในวันพรุ่งนี้เขาตั้งใจที่จะมอบยาบางส่วนให้กับครอบครัวชางห่าย คู่ผัวเมียชางห่าย ชางห่าย หมิงเยวี่ย และห่าวหยุนจำนวนสามชุด มันทำให้ชิงสุ่ยหดหู่เล็กน้อยเพราะว่าเขาจะเหลือยาอยู่เพียง 5 เม็ดเท่านั้น
มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ชิงสุ่ยขบฟันและคิดว่าเขายังสามารถใช้ส่วนผสมที่เหลือในการผลิตยาเสริมความทนทานได้อีกกว่า 10 เม็ด อัตราความสำเร็จในการกลั่นยาของเขานั้นแตกต่างจากนักปรุงยาคนอื่นๆในทวีป พวกคนเหล่านั้นประสบความสำเร็จในการกลั่นยาเพียง 10% เท่านั้น พวกเขาล้มเหลวถึงเก้าในสิบครั้งของการกลั่นยา
สาเหตุของความสำเร็จอาจเป็นเพราะการหนุนนำจากเคล็ดเปลวเพลิงบรรพกาลหยิน-หยางหรือบางทีอาจเป็นหม้อกลั่นยาเหล็กทองคำประกายเพลิงของเขา อัตราความสำเร็จของเขาสูงมากเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ หม้อกลั่นยาเหล็กทองคำประกายเพลิงสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของเขาขึ้นถึงร้อยละสิบจากปกติ ซึ่งมันทำให้เขาไม่ต้องพบเจอกับความล้มเหลวใดๆในการกลั่นยาที่ผ่านมาจนถึงวันนี้
ชิงสุ่ยมองไปที่ยาชนิดต่อไปที่ชื่อว่ายาเม็ดฟื้นฟูอัศจรรย์ แต่มันต้องใช้แถบค่าประสบการณ์มากถึง 108,000 จุด ถึงจะสามารถทำการกลั่นยาได้ โชคดีที่ชิงสุ่ยได้ค้นพบว่าการกลั่นยาเม็ดกลั่นฟื้นฟูแต่ละเม็ดนั้น ทำให้ได้รับค่าประสบการณ์ 1000 จุดต่อเม็ด ในขณะที่การกลั่นยาเสริมความทนทานจะได้รับค่าประสบการณ์ 500 จุด น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาไม่มีส่วนผสมมากนัก ถ้าไม่ทำเช่นนั้นเขาจะใช้ประโยชน์จากการขยายตัวของอาณาจักรพลังลมปราณที่จุดตันเถียนเพื่อเพิ่มแถบค่าประสบการณ์ของเขาให้มากขึ้นไปอีก
วันต่อมาชิงสุ่ยได้มอบยาเสริมความทนทานให้แก่คนอื่นๆ คราวนี้คู่ผัวเมียชางห่ายตกใจเป็นอย่างมากและไม่ต้องพูดถึงชางห่ายหมิงเยวี่ย เธอจ้องมองเขาด้วยความพิศวง เธอรู้ว่าสูตรยาของเม็ดนี้มีค่ามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนผสมเช่นผลผลึกวชิระซึ่งเป็นเรื่องยากมากที่จะหามา
เธอมองไปที่ยาสามเม็ดที่บรรจุอยู่ในขวดเล็กๆของชิงสุ่ย หูของเธอยังคงดังก้องกังวานด้วยเสียงของชิงสุ่ยที่พูดว่า "สำหรับคนสามารถกินได้เพียงเม็ดเดียว ในขณะที่สัตว์อสูรสามารถกินได้ 2 เม็ด หากกินมากเกินกว่านี้ก็จะไม่ส่งผลดีใดๆ ข้าได้ทดสอบดูแล้ว"
ชางห่ายหมิงเยวี่ยได้แต่ก้มหน้ารับยามา ชิงสุ่ยส่งยาสามเม็ดไปให้คู่ผัวเมียชางห่ายรวมถึงยาอีกสามเม็ดของห่าวหยุนลิ่วลี่ เขายิ้มและกล่าวว่า "เมื่อพวกท่านมีปัญหาอะไร จงอย่าลืมยาพวกนี้"
ห่าวหยุนส่งรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ตอบกลับไป การตอบสนองนี้ทำให้ชิงสุ่ยประหลาดใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเธอที่มีต่อเขา ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พยายามหลบเลี่ยงเขาแล้วในตอนนี้
คู่ผัวเมียชางห่ายเข้าใจดีว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ละเอียดอ่อนมาก ในการกลั่นยาระดับสูงเช่นนี้ ยาเสริมความทนทานอาจถือได้ว่าเป็นยาเม็ดระดับราชันย์ขั้นที่หนึ่ง ชางห่ายไม่สามารถกลั่นมันได้ เขารู้สึกสงสัยว่าชิงสุ่ยเพิ่งจะได้รับสูตรยานี้และเพียงแค่ 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา เขาก็สามารถกลั่นมันได้สำเร็จ หากพิจารณาถึงส่วนผสมที่มีค่าต่างๆของตัวยา มันจะมีวิธีการอะไรในการกลั่นยาระดับสูงให้ได้จำนวนมากเช่นนี้ภายในระยะเวลาอันสั้น?
ชิงสุ่ยให้ยาสามเม็ดแก่คู่ผัวเมียชางห่ายเนื่องจากเขารู้ว่าในอนาคตพวกเขาอาจจะต้องมีลูกเพิ่ม เช่นเดียวกับยาจำนวนสามเม็ดที่เขาให้กับชางห่ายหมิงเยวี่ยและห่าวหยุนลิ่วลี่
"อ่าาาา หมิงเยวี่ย, ข้าขอเงินสักจำนวนหนึ่งจะได้หรือไม่ ข้าอยากจะไปที่ร้านเครื่องเรือนในเมืองเมฆามรกตเพื่อหาซื้อของบางสิ่ง" ชิงสุ่ยหัวเราะออกมา
ชางห่ายหมิงเยวี่ยพูดไม่ออก เธอคิดว่าเด็กคนนี้นั้นดูดีแต่ก็ไร้ยางอายจริงๆ
ชิงสุ่ยเพิ่งเริ่มเรียกเธอว่าหมิงเยวี่ยเฉยๆได้ไม่นาน หลังจากที่เขาได้รู้จักนิสัยใจคอของเธอมาสักพักหนึ่ง ชางห่ายหมิงเยวี่ยเกาศีรษะของเธอเล็กน้อยขณะที่เธอจ้องมองไปยังชิงสุ่ยโดยไม่พูดอะไรพร้อมกับยื่นเงินจำนวนหนึ่งไปให้เขา
"พี่สาวหมิงเยวี่ยจะไปด้วยกันหรือไม่ ท่านพ่อบุญธรรมเคยกล่าวว่าการเขียนตัวอักษรและจิตรกรรมภาพเขียนเป็นสิ่งที่งดงาม!" ห่าวหยุนลิ่วลี่เกิดความรู้สึกเบิกบานใจขึ้นมาจากภายใน
"เอาล่ะ พวกเราก็ไม่ได้วางแผนที่จะทำอะไร มีใครยินดีที่จะไปกับชายคนนี้หรือไม่?" ชางห่ายหมิงเยวี่ยจงใจจ้องมองไปที่ชิงสุ่ย
ในท้ายที่สุดพวกเขาทั้งสามคนก็เดินทางไปยังเมืองเครื่องเรือนเมฆามรกตด้วยกัน "การเขียนตัวอักษรและจิตรกรรมภาพเขียนอยู่ที่ส่วนไหนของร้าน?" ห่าวหยุนถามชิงสุ่ยทันทีที่เข้ามา
ชิงสุ่ยจงใจมองไปที่หญิงสาวตัวน้อยคนหนึ่งที่กำลังต้อนรับลูกค้า เมื่อเห็นชิงสุ่ยขนาบข้างด้วยหญิงสาวสองคน หญิงสาวที่กำลังต้อนรับลูกค้าก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและรู้สึกถึงความหึงหวง
ชิงสุ่ยรู้สึกว่าเครื่องเรือนในร้านค้านี้ยอดเยี่ยมสมบูรณ์แบบมากและเขาก็พบหลายสิ่งที่เขาต้องการซื้อ เขารู้สึกมีความสุขอยู่ภายในใจ เขาเกิดแรงกระตุ้นที่อยากจะซื้อทุกอย่างที่เขาพึงพอใจ ในขณะที่เขารู้สึกคุ้นเคยกับของพวกนี้มาก่อน
ชิงสุ่ยจ้องมองไปที่ฉากกั้นห้องที่อยู่ห่างออกไป ชิงสุ่ยตระหนักว่าเขาต้องการฉากกั้นห้องสักสองสามชิ้น ไม่นานหลังจากที่เขาเดินมาถึงด้านหน้าของฉากกั้นห้อง เขาก็ได้แยกตัวออกจากหญิงสาวทั้งสองคน ในขณะที่ตอนนี้เขาหมกมุ่นอยู่กับตัวเองและเพลิดเพลินไปกับแนวคิดทางศิลปะที่ชางห่ายเคยกล่าวให้เขาฟัง
"ฉากกั้นห้องลวดลายดอกไม้" ชิงสุ่ยถอนหายใจและหวนนึกถึงความทรงจำเก่าๆ ในขณะที่เขาจ้องไปที่ฉากกั้นห้องลวดลายดอกไม้ที่มีความสง่างาม
มีฉากกั้นห้องขนาดเล็กและใหญ่ปะปนกันไปทั่วบริเวณ สิ่งของเหล่านี้จะนำไปใช้ประโยชน์ได้ในอนาคต เนื่องจากสามารถแยกบริเวณห้องออกเป็นพื้นที่เล็กๆได้
ชิงสุ่ยยังคงเดินเรื่อยเปื่อยเข้าไปและพบว่าเครื่องเรือนส่วนใหญ่ที่ชั้นหนึ่งและสอง เขาเคยเห็นมาก่อน ส่วนชั้นที่สามและสี่ ชิงสุ่ยยังไม่เคยเห็น
ตู้เก็บของที่ทำจากไม้ต้นเบิร์ช ชิงสุ่ยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าในขณะที่เขาจ้องมองไปที่เครื่องเรือนธรรมดาๆแบบนี้ เขาสูญเสียความเป็นตัวเองไปเมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งของธรรมดาๆเหล่านี้
"โต๊ะสนแดงอัฏฐอมตะ!" ชิงสุ่ยหันไปมองที่โต๊ะสี่เหลี่ยมตัวนั้น ชิงสุ่ยรู้ว่านี่คือสิ่งที่ล้ำค่ามากพอๆกับสินค้าที่ชั้นสองของร้าน เขาพิจารณาดูมันช่างหรูหรามาก
"โต๊ะหยกลวดลายพยัคฆ์!"
โต๊ะตัวนี้ทำมาจากไม้สนแดงคุณภาพเยี่ยม มันมีลวดลายของพยัคฆ์ที่แสนดุร้ายสลักอยู่บนนั้นพร้อมกับหยกที่ประดับประดาอยู่รอบๆ ชิงสุ่ยเกิดความประทับใจในโต๊ะตัวนี้ เขารู้สึกชอบมัน
หลังจากออกจากบริเวณนั้นแล้ว ชิงสุ่ยก็เดินเรื่อยเปื่อยต่อไป
"ห๊ะ! ข้าเกือบจะลืมเรื่องเตียงนอนแล้ว"
ชิงสุ่ยอุทานออกมาขณะที่เขาเดินเข้าไปในส่วนของจุดขายเตียงภายในร้าน ขณะที่เขาจ้องมองไปที่แถวของเตียงที่รูปแบบต่างๆที่วางเรียงรายอยู่ เขารู้สึกว่ามันช่างมีมากมายเหลือเกิน
ชิงสุ่ยหยุดเดิน เขาคิดเกี่ยวกับรูปแบบเตียงที่เขาต้องการจริงๆอยู่สองสามแบบเช่น เตียงอี้จิงแปดทิศพิชิตอสูร มันมีภาพอี้จิงแปดทิศสลักอยู่ตรงกลางและมีข่าวลือว่ามันสามารถปัดเป่าความชั่วร้ายได้
เตียงทำมาจากไม้คุณภาพเยี่ยม มันจะช่วยให้ความสะดวกสบายและจะช่วยให้ผู้ที่นอนหลับรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายลง ทำให้ลืมเลือนความเมื่อยล้าหรือแม้กระทั่งทำให้ฝันดี
ส่วนเตียงมังกรและนกหงส์เพลิงนั้นผลิตมาจากไม้จันทน์อินทนิล ภาพของมังกรและนกหงส์เพลิงบนพื้นผิวของเตียงนั้นดูมีชีวิตชีวาอย่างน่าเหลือเชื่อ
ฝันรัตติกาลซึ่งเป็นชื่อของเตียงในตำนาน มันจะทำให้ทุกคนลืมความกังวลทั้งหมดของพวกเขาเมื่อพวกเขานอนหลับอยู่บนเตียงตัวนี้ มันเป็นหนึ่งในห้าเตียงในตำนานที่ล้ำค่ามาก
สิ่งเหล่านี้อยู่ในความทรงจำของชิงสุ่ย อย่างไรก็ตามเขายังคงรู้สึกว่าเตียงอี้จิงแปดทิศพิชิตอสูร ไม่ได้ด้อยไปกว่าเตียงฝันรัตติกาล เตียงมังกร หรือเตียงนกหงส์เพลิง
หลังจากนั้นชิงสุ่ยก็เดินขึ้นไปบนชั้นสอง เพราะไม่มีสิ่งของใดจะต้องตาต้องใจเขาอีกที่ชั้นแรก ขณะที่เขาก้าวขึ้นสู่ชั้นที่สอง ชิงสุ่ยก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าของที่ชั้นนี้มีคุณภาพและล้ำค้ามากกว่าเท่าตัวหากเทียบกับเครื่องเรือนในชั้นแรก ทันใดนั้นเขาก็พบเข้ากับฉากกั้นห้องอันหนึ่งที่เด่นสะดุดตา!
ภาพวาดของแม่น้ำและภูเขาที่งดงามถูกวาดลงบนฉากกั้นห้องที่มีสีสันสดใสประดาอยู่โดยรอบ มันช่างประณีตวิจิตรบรรจง นี่คือสิ่งที่สามารถช่วยในการเพิ่มบรรยากาศแห่งความสุขทางโลกให้กับบ้านได้ดีที่สุด
ชิงสุ่ยตื่นเต้นมาก ในที่สุดเขาก็พบกับเครื่องเรือนระดับสาม!
