บทที่ 84 – เข็มทองคำ 7 นิ้ว
“สวัสดีนายท่าน มีอะไรให้ข้าน้อยรับใช้หรือไม่?”เสียงที่น่ารักดังขึ้นทำให้ชิงสุ่ยถึงกับหันไปมอง
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเขาก็พบกับเจ้าของเสียงราวเทพธิดาคนนั้น เธอนั้นดูธรรมดาอย่างที่สุด อย่างไรก็ตามรูปร่างที่ผอมเพรียวของเธอนั้นสามารถเพิ่มความงามให้เธอได้
เธอนั้นอายุราวๆ 20 ปี ผิวพรรณของเธอนั้นค่อนข้างซีด มีสายตาที่ดูคับแคบราวกับเป็นสุนัขจิ้งจอก คุณสมบัติที่เธอมีนั้นถือว่าไม่เป็นเรื่องปกติ ทุกคนที่ผ่านไปมาต่างรู้สึกประหลาดจากใบหน้าของเธอ
ทรงอกของเธอนั้นไม่ใหญ่เกินไป ก้นของเธอนั้นอวบอ้วนเมื่อเทียบกับเอวบางๆและขาที่เรียวเล็กของเธอนั้นสามารถเสริมเสน่ห์ให้ตัวเองได้
โดยทั่วไปนั้นคงเรียกได้ว่าเธอนั้นมีเสน่ห์มากกว่าความสวยงาม
“สวัสดี ข้ากำลังมองหาแม่พิมพ์ที่สามารถสร้างอุปกรณ์ที่เล็กและบางราวกับเส้นผมให้ข้าได้ “ชิงสุ่ยใช้เวลาเล็กน้อยในการตรวจสอบเธอ
“โอ้ ถูกต้อง นายท่าน ท่านเจอร้านที่ท่านต้องการแล้ว บนถนนเส้นนี้มีร้านช่างตีเหล็กไม่เกิน 3 ร้าน แต่มีเพียงร้านนี้ร้านเดียวเท่านั้นที่จะสามารถหาสิ่งที่ท่านต้องการให้ได้ ข้าหวังว่าพวกเราจะมีของที่ต้องตาต้องใจท่าน นายท่านโปรดตามข้ามา”หญิงสาวคนนั้นหัวเราะเบาๆขณะที่เธอตอบ
ชิงสุ่ยมองหญิงสาวคนนี้ที่กำลังหัวเราะอยู่และรู้สึกบางสิ่งบางอย่างที่น่าหลงใหลจากเธอ แม้จะอยู่ในท่าทางที่สบายสบาย แต่รูปลักษณ์ภายนอกของเธอนั้นไม่ว่าจะเป็นไหล่ กระดูกไหปลาร้า ส่วนโค้งส่วนเว้าหน้าอกและสะโพกของเธอต่างดูกลมกลืนและดึงดูดสายตา
บางคนสามารถจ้องมองเธอได้เป็นเวลาหลายชั่วโมง และร่างกายของเธอนั้นก็ต่างถูกตราตรึงเข้าไปในจิตใจ
ชิงสุ่ยยิ้มขณะที่เขาเดินตามผู้หญิงคนนั้นเข้าไปยังห้องด้านใน สายตาของเขานั้นกำลังมองหาแม่พิมพ์และอาวุธที่ยังไม่สำเร็จ
พวกเขาทั้งคู่เดินข้ามประตูเหล็กสีเทาขนาดใหญ่ เพื่อเข้าไปยังห้องหนึ่งห้องจากห้องจำนวนมากภายในตัวศูนย์กลางร้านช่างตีเหล็ก ห้องนั้นไม่ใหญ่เกินไปลึกประมาณ 5 เมตรและกว้างประมาณ 3 เมตรและสูงประมาณ 5 เมตร
“ที่แห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยแม่พิมพ์ขนาดเล็ก และภาชนะจัดเก็บที่พวกเราสร้างขึ้น และดูเหมือนว่าที่แห่งนี้นั้นจะมีแม่พิมพ์ของเข็มที่ท่านกำลังตามหาอยู่”ผู้หญิงคนนั้นชี้ไปยังวัตถุที่ถูกวางอยู่ที่มุมของห้อง ลักษณะของมันนั้นมองจากภายนอกจะหนาพอๆกับแขนคนและมีรูเล็กๆอยู่ตรงกลาง
“ไม่ทราบว่าวัตถุชิ้นนี้สามารถทนต่ออุณหภูมิสูงได้หรือไม่?”ชิงสุ่ยถามเพื่อความแน่ใจ เขากังวลว่าแม่พิมพ์ชนิดนี้จะไม่สามารถทนต่ออุณหภูมิสูงจากแก่นแท้สกัดทองคำได้
ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะในคำถามที่ชิงสุ่ยได้ถามออกมา มาทำให้เขารู้สึกงงงวยอย่างยิ่ง
“แม่พิมพ์ของที่นี่นั้นจะมีพื้นฐานที่เหมือนกัน ตราบที่ท่านยังทำตามรูปแบบข้อกำหนด ท่านไม่ต้องกังวลเลย มันสามารถทนอุณหภูมิที่สูงได้ ไม่ว่าจะเป็นการขึ้นรูปจากเหล็กที่ละลาย หรือขึ้นรูปเหล็กรีดเย็น หรือแม้กระทั่งโลหะทมิฬ แม่พิมพ์ชนิดนี้สามารถช่วยท่านขึ้นรูปมันได้ วัสดุที่ใช้ทำแม่พิมพ์นั้นเป็นวัสดุพิเศษ แต่แม่พิมพ์เหล่านี้เป็นประเภทแม่พิมพ์ใช้แล้วทิ้ง ดังนั้นท่านไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดปัญหาใดๆ
เสียงที่ไพเราะของเธอที่ออกมานั้นรวมถึงคำพูดที่สวยหรูช่วยบรรเทาความสงสัยของชิงสุ่ย
“โอ้ มันเป็นเช่นนั้นหรอกหรือ ข้าเองนั้นยังเป็นผู้ฝึกหัดจึงไม่ค่อยรู้เรื่องเหล่านี้มาก ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ไม่ทราบว่าของชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่?”ชิงสุ่ยหยิบแม่พิมพ์ขึ้นมาและถามคำถามออกไป
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ราคาของมันนั้น 12 เหรียญเงิน!!!”หญิงสาวพูดพร้อมกับหัวเราะ
ชิงสุ่ยไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันแพงหรือไม่ แต่ในตัวของเขานั้นมีเงินมากกว่า 1000 เหรียญเงิน เขาจึงมีความสุขที่ได้ใช้จ่ายมันและเดินออกจากร้านแห่งนี้ ส่วนหญิงสาวผู้แนะนำก็เดินออกไปพร้อมเขาอีกทั้งใบหน้าที่เติมเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“เจ้าเป็นผู้ดูแลร้านช่างตีเหล็กอัคนีเพลิงเมฆาที่แห่งนี้อย่างนั้นหรือ?”ชิงสุ่ยเห็นผู้คนมากมายภายในร้าน แต่ส่วนใหญ่นั้นเห็นได้ชัดเลยว่า เป็นลูกจ้างใหม่เพราะส่วนใหญ่จะขาดความสง่าเมื่อเทียบกับเหล่าสตรีคนนี้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตระกูลข้านั้นดำเนินการค้าทางด้านร้านช่างตีเหล็กมาหลายชั่วอายุคน จนร้านแห่งนี้นั้นถือได้ว่าเป็นจุดสำคัญของเมืองแห่งนี้ ส่วนตัวข้านั้นมาอยู่ที่นี่ในวันนี้เพื่อช่วยบิดาของข้าค้าขาย” เสียงหวานของเธอนั้นสง่างามยิ่งกว่าเสียงของธรรมชาติ
“คำพูดของเจ้านั้นช่างไพเราะลื่นหูยิ่งนัก”ชิงสุ่ยกล่าวชมเธอขณะที่จ้องมอง ชิงสุ่ยรู้ว่าเหล่าอิสตรีนั้นชอบได้รับคำยกยอและชมเชยจากผู้ชาย
ผู้หญิงคนนั้นตกใจเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของชิงสุ่ย เมื่อไรก็ตามเธอรีบเปลี่ยนแปลงท่าทางของเธอและยิ้มราวกับดอกไม้บาน “ขอบคุณสำหรับคำชมของท่าน ข้านั้นชื่นชอบคำชมของท่านเหลือเกิน”
ชิงสุ่ยก็จากไปและทิ้งเหลือไว้เพียงรอยยิ้ม เขาไม่ได้ถามชื่อของเธอเพราะรู้ว่าในโอกาสภายภาคหน้า การได้พบกับเธออีกครั้งนั้นมีโอกาสน้อยมาก เขาไม่อยากรู้สึกเศร้าใดๆทั้งสิ้นและเพิ่มปัญหาให้กับตัวเอง
เมื่อเขาเดินไปยังสถานที่ที่ไม่มีผู้คน ชิงสุ่ยกลับเข้าสู่ดินแดนหยกยุพราชอมตะ และเริ่มวางแม่พิมพ์สำหรับสร้างเข็มทองคำไว้เบื้องหน้าของเขา ชิงสุ่ยสังเกตรูเล็กๆสำหรับสร้างเข็ม ระยะห่างระหว่างแต่ละรูนั้นห่างกันเล็กน้อย แม่พิมพ์นี้ให้ความรู้สึกคนข้างเย็นและวัสดุที่สร้างนั้นไม่สามารถระบุได้
ชิงสุ่ยเริ่มโคจรพลังปราณทั้ง 48 รอบจากเคล็ดวิชากายาบรรพกาล หลังจากนั้นเขาก็เริ่มใช้เคล็ดวิชาเปลวเพลิงบรรพกาลหยิน-หยาง เพื่อปรับแต่งแก่นแท้ทองคำที่อยู่ในมือ เขาค่อยๆควบคุมเปลวเพลิงเล็กเริ่มให้มีขนาดใหญ่ขึ้น
เมื่อเขาละลายแก่นแท้สกัดทองคำที่อยู่บนฝ่ามือจนกลายเป็นของเหลวขนาดเล็ก เขายังคงหลอมละลายมันต่อไป แม้ว่าลูกบอลเหลวนั้นจะมีขนาดเล็กแต่กลับสามารถเก็บความร้อนจำนวนมหาศาลไว้ภายใน
ชิงสุ่ยระมัดระวังและค่อยๆหยดแก่นแท้สกัดทองคำลงในแต่ละหลุมและปล่อยให้พวกมันไหลเข้าไป
ชิงสุ่ยรู้ว่าหนึ่งหยดแต่ละหยดนั้นจะสามารถสร้างเข็มได้ 1 เข็ม ถึงแม้ว่าเข็มเหล่านี้จะดูเล็กและบาง แต่กลับหนาแน่น แต่ละเข็มนั้นหนักราวๆ 1 เหรียญหรือราวๆ 2 เหรียญ
ชิงสุ่ยยังคงเปิดใช้งานเปลวเพลิงเล็กเริ่มและเติมแต่ละหลุมด้วยแก่นแท้สกัดทองคำเหลว
9 หลุม ชิงสุ่ยรู้ว่าเขานั้นได้เติมเต็มพวกมันไปทั้งหมด 9 หลุมแล้ว
และเวลาอีกไม่นาน อุณหภูมิของเข็มเหล่านั้นก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ชิงสุ่ยค่อยๆทำลายแม่พิมพ์อย่างช้าๆ เข็มทองคำ 7 นิ้ว 9 เล่ม ก็ปรากฏต่อหน้าชิงสุ่ย ทั้งหมดนั้นบางยิ่งกว่าเส้นผมแต่แข็งและคมเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งทั้งหมดนั้นแตกต่างกับเข็มเงินอย่างสิ้นเชิง เข็มทองคำทั้งหมดนั้นแข็งแรงและดูหนาแน่นมาก ชิงสุ่ยทดสอบเข็มทองคำเหล่านี้ เขาก็พบว่ามันสามารถเจาะดาบไม้ที่ถูกเคลือบด้วยเงินได้อย่างง่ายดาย
แล้วถ้าหากอาวุธที่ถูกสร้างโดยแผ่นแท้สกัดทองคำล่ะ มันจะต้องทรงพลังยิ่งกว่านี้
