ตอนที่ 580: การเอาชนะ (1)
หลังจากนั้น เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เจี้ยนเฉินและคณะติดตามของเขามาถึงลานทหารรับจ้างนักสังหาร อาคารที่ทหารรับจ้างนักสังหารนั้นได้อยู่อาศัยนั้นไม่ได้เล็กมาก แต่มันราวกับว่าไม่ได้ถูกทำความสะอาดอยู่บ่อย ๆ ประตูนั้นออกแบบอย่างง่ายและปิดอยู่ และมีชั้นของฝุ่นติดอยู่ในนั้น อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าใครก็ย่อมรู้ว่า พื้นนี้ไม่ได้ถูกปัดกวาดเช็ดถูเป็นเวลานานมากซึ่งอาจเห็นที่หน้าประตู
เจี้ยนเฉินสำรวจในลาน ก่อนที่จะลูบที่คางเบา ๆ “หากว่ากลุ่มทหารรับจ้างของเขาจะเกียจคร้านเกินไปที่จะทำความสะอาด หรือความจริงเขากำลังเก็บซ่อนความลับไว้ภายใต้ประตูของเขา”
“กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารมีความลับมากกว่าที่เราคิด ถ้าพวกเขาเป็นเหมือนอำนาจอื่น ๆ ในเมืองนี้ พวกเขาก็คงจะทำความสะอาดหน้าประตูให้สะอาดกว่านี้ " หมิงตงตอบด้วยความประหลาดใจ
"ทำไมเราไม่เข้าไปและดู" เจี้ยนเฉินแนะนำ
พวกเขาก้าวเข้าไปในลานพร้อมกับสัตว์อสูรของเขา ในขณะที่ตู่กูเฟิงก้าวออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเปิดประตูอย่างแรง
ไม่นานหลังจาก ประตูเริ่มเปิดออกอย่างช้า ๆ ปรากฏเป็นชายวัยกลางคนอายุราว 40 ปี เป็นคนหัวโล้น แต่ตาของเขาเฉียบคมชัดและมีรอยแผลเป็น ซึ่งเพิ่มความน่าเกรงขามของเขา
ด้วยความสงสัย ดวงตาของชายผู้นั้นจ้องมองไปที่เด็กสาวตรงหน้า ก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงเงียบงัน “เจ้าเป็นใคร ? ”
“เราเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ในวันนี้เราได้มาเยี่ยมเยือน” เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม เขาป้องมือเข้าหากัน
“กลุ่มทหารรับจ้างอัคนี” คนกล่าวขึ้นภายในลมหายใจของเขา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน มันเป็นชื่อที่ไม่คุ้นเคยนัก ไม่มีกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่เขารู้จักภายในเมืองเมฆา
ชายผู้นั้นจ้องมองที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ เป็นครั้งที่ 2 ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะมืดลง "มันเป็นเวลาที่ค่อนข้างจะไม่สะดวก กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารของเราไม่ต้อนรับผู้ใด ดังนั้นถ้าท่านจะกรุณา โปรดกลับไป" ตามที่เขาพูด หัวของชายคนนั้นเริ่มถอยกลับหลังประตูในขณะที่ถูกเขาปิด แม้ในขณะที่เขาพยายามทำเช่นนั้น เขาพบว่าประตูไม่ขยับเขยื้อน
มือของตู่กูเฟิงหยุดที่ประตู ป้องกันไม่ให้ชายหัวล้านปิดประตู
ประกายแสงจ้าปรากฏขึ้นในดวงตาของชายหัวล้าน “ท่านทำเช่นนี้หมายความเช่นไร ” เขาถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ
ด้วยรอยยิ้ม เจี้ยนเฉินตอบ “นี่เป็นวิธีที่กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารต้อนรับผู้มาเยือนเช่นนั้นหรือ ? ” เขาเดินตรงไปที่ประตูและมุ่งหน้าเข้าสู่ลานภายใน
คนที่ยืนด้านหน้าสะดุ้งและพยายามที่จะหยุดเจี้ยนเฉิน เขายังกล่าวต่อ “กรุณาด้วย นี่เป็นอาณาเขตของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหาร หากว่าท่านยังพยายามที่จะล่วงล้ำแล้ว ก็อย่าได้ตำหนิข้าสำหรับความหยาบคายของข้า” ด้วยคำเตือนของเขา เสียงของเขาชัดเจนมากพอที่จะให้คนภายในได้ยิน
คนอย่างน้อยราว 20 คนออกมาจากในทุกทิศทาง รวมตัวในลานนี้ คนหนึ่งจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ อย่างเฉียบคม มีเจตนาสังหารที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
เห็นท่าทีเป็นอันตรายบนใบหน้าของทุกคน หมิงตงและตู่กูเฟิงเปิดให้เห็นร่องรอยของการดูแคลน
"หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเรามาที่นี่เป็นการส่วนตัว เพื่อเยี่ยมเยือนกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารของเจ้า เพียงแค่นี้มันก็เป็นเกียรติอย่างมาก ไม่เพียงแต่เจ้ายังไม่ยินดี แต่ทว่าเจ้ากลับขับไล่เราออกไปที่ประตูของเจ้า เป็นวิธีการที่กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารของเจ้าปฏิบัติกับเราอย่างไม่เหมาะสม เร็วเข้า เรียกหัวหน้าของเจ้าออกมาโดยเร็ว" หมิงตงกล่าวออกมา ด้วยพลังเซียนปฐพีที่ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขาพร้อมกัน มันทำให้ทั้งลานเต็มไปด้วยแรงกดดันและทำให้กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารเต็มไปด้วยความตกตะลึง ทันใดนั้นทหารรับจ้างออกมารวมตัวกันเพิ่มขึ้นอีกมากมาย
"ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าพวกเขาเป็นแขก แน่นอนว่ากลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารเราต้องอ้าแขนรับพวกท่าน ดังนั้น โปรดยกโทษให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าสำหรับความไม่เข้าใจ หวังว่าท่านจะยกโทษให้ข้าสำหรับความประมาทเลินเล่อของข้าเช่นกัน และหวังว่าท่านไม่ถือสากับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้"
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะชัดเจนและคมชัดอาจจะได้ยิน ทันใดนั้นเป็น 3 คนออกมาพร้อมเสื้อคลุมดูหรูหราปรากฎกายออกมา ผู้ที่ได้พูดอยู่ด้านในตรงกลาง ชายคนนี้อายุประมาณ 40 ปีและดูค่อนข้างรูปงาม ใบหน้าของเขาซีดและคิ้วคมของเขาไม่อาจซ่อนประกายแสงแวววาวในดวงตาของเขาได้ รอยยิ้มของเขาก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นมิตร
ที่ด้านซ้ายของเขานั้นเป็นชายวัยกลางคนที่อายุไม่แตกต่างกัน ชายคนนี้สวมเสื้อคลุมสีขาวที่มีราคาแพง ดุแทบจะไม่พบปราณแผ่รังสีจากร่างกายของเขา ความรู้สึกเช่นนี้ราวกับหมาป่าที่คลุมด้วยหนังแกะ
ด้านขวาของเขาเป็นชายชรา ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยรอยย่นและครึ่งหนึ่งของผมสีขาวได้หายไปแล้ว ดังนั้นผมมีน้อยมากที่ยังคงอยู่บนศีรษะของเขา สายตาที่ทำให้เขาดูเหมือนว่าเขานั้นได้ผ่านช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย
แม้กระทั่งลักษณะของเขา ชายชรามีดวงตาประกายสดใส กับจิตวิญญาณที่ลึกลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ มันเป็นเกือบเหมือนหมอกควันปกคลุมดวงตาของเขา ทำให้ไม่อาจมองเห็นสิ่งที่เขาคิด
"หัวหน้า"
"หัวหน้า"
"พวกเราคารวะหัวหน้าและรองหัวหน้า”
กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหาร 20 คนที่อยู่เบื้องหน้าคำนับชาย 3 คนที่อยู่เบื้องหน้าทันทีด้วยสายตาที่เทิดทูนบูชา
หยุดอยู่ที่ด้านหน้าของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของชายวัยกลางคนหยุดอยู่ที่หมิงตงและตู่กูเฟิง พวกเขาทั้งสองยืนอยู่ตรงหน้าของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและยิ้ม ป้องมือของเขาขึ้น “ข้าผู้นี้เป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างนักสังหาร ซานเทียน คนที่ยืนอยู่ถัดไปคือรองหัวหน้าของข้า ฉานเซียง มู่ฉี”
ดวงตาของเจี้ยนเฉินจ้องมองที่ทั้งสาม พร้อมกันป้องมือของเขากลับขึ้นมา “ข้าผู้นี้มีนามว่าเจี้ยนเฉิน หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี นี่คือหมิงตง รองหัวหน้า และตู่กูเฟิง ผู้อาวุโสของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของข้า”
เมื่อซานเทียนได้ยินชื่อของหมิงตง จิตใจของเขาก็ค้นพบว่ามันเป็นที่คุ้นเคยราวกับว่าเขาได้ยินมาก่อน อย่างไรก็ตาม เขากล่าวออกด้วยรอยยิ้ม " ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ยินดี เราสามารถพูดคุยภายใน"
เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ รวมถึงซานเทียนเข้าไปในห้องโถงด้านใน ซึ่งมีการตกแต่งที่เรียบง่ายและไม่ได้มีลักษณะห้องโถงของผู้ที่แข็งแกร่ง
หลังจากการสนทนาเล็กน้อยระหว่างเจี้ยนเฉินกับซานเทียน ทั้งสองนำเรื่องเข้าไปในปัญหา
“ท่านซานเทียน ข้าสามารถคาดเดาได้ว่าท่านและทหารรับจ้างของท่านชุมนุมกันและใช้ชีวิตประจำวันในการบ่มเพาะพลังด้วยแกนอสูร ข้าได้แต่สันนิษฐานว่ามีบางครอบครัวที่อยู่เบื้องหลังของท่านหรือไม่ ? " เจี้ยนเฉินไม่ลังเลที่จะพูดความคิดของเขา
ได้ยินเจี้ยนเฉินกล่าวออกมา ซานเทียนไม่ได้สะดุ้งแต่อย่างใด มันเป็นเช่นนี้มา 5 ปี และเขาถือได้ว่าเป็นทหารรับจ้างในเมืองนี้ ดังนั้นการที่เขาและทหารรับจ้างของเขาได้ทำอะไรในนี้ มันก็ไม่ได้เป็นความลับมากนัก
"ฮ่าฮ่า น้องเจี้ยนเฉิน เจ้ากำลังล้อเล่นแน่นอน ! ทหารรับจ้างสังหารของข้าเป็นกลุ่มขนาดเล็กเวลาที่อาศัยเพียงข้าเท่านั้น ครอบครัวอื่น ๆ จะเอาอะไรมาสนับสนุน ? ” แล้วสีหน้าซานเทียนก็ดูเหมือนเจ็บปวดและราวกับจะเป็นทุกข์
เจี้ยนเฉินไม่ได้คาดว่าจะเห็นการแสดงสีหน้าของซานเทียน แต่เขาก็เดาได้ทันทีว่ามันเป็นเพียงการโน้มน้าวจิตใจของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารเพียงเท่านั้น
ด้วยการคิดครู่หนึ่ง เจี้ยนเฉินรับรู้ถึงบางอย่างทันที “ท่านซานเทียน ข้าผู้นี้ไม่มีเหตุผลอื่น ยามนี้ ข้ามีเรื่องธุรกิจที่ข้าอยากจะพูดคุยกับท่าน"
ใบหน้าของซานเทียนทันทีเคร่งขรึม เขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เป็นประกายขึ้นมา เพื่อรอไม่กี่คำจากเขา
“ท่านซานเทียน ท่านทราบหรือไม่ว่า กฏของทวีปเทียนหยวนนั้น ผู้ที่อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่ง และมีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะได้รับอำนาจมากขึ้น แต่การได้มาซึ่งอำนาจนั้นมันไม่ง่าย มันเป็นเส้นทางยาวมากด้วยอุปสรรค และแม้แต่การก้าวพลาดเพียงคราเดียว ท่านก็ไม่อาจที่จะหวนคืนได้"
"ดังนั้นข้ามาวันนี้ เวลานี้ เพื่อดูว่า หากท่านต้องการเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเรา ด้วยอำนาจของเรารวมกัน เราจะเพิ่มความแข็งแกร่งของกลุ่มเราแน่นอน ท่านซานเทียนจะเห็นด้วยกับข้าที่ได้แบกหน้ามาขอความร่วมมือนี้หรือไม่ ? "
ได้ยินสิ่งนี้ ซานเทียนและคนอื่น ๆ ได้แต่จ้องมองด้วยความตกตะลึง มีการจ้องมองอย่างไม่พอใจไปที่เจี้ยนเฉิน ไม่มีสักคนที่จะคิดว่าการที่เจี้ยนเฉินจะมาเยี่ยมเยือนพวกเขานั้นจะมีเป้าหมายในใจเช่นนี้
พวกเขาทั้งสามคนได้สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ซานเทียน มู่ฉี นั้นสงบมากบนใบหน้า แต่ทว่าฉานเซียงนั้นไม่ได้เป็นเช่นนั้น ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความโกรธและเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างดุดัน
"เช่นนั้นเจ้าต้องการให้กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารของเราเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเจ้า – เจ้าช่างกล้าหาญนักจึงได้กล่าววาจาเช่นนี้ออกมาได้" ฉานเซียงคำรามอย่างดุเดือด
