ตอนที่ 567: : การแสดงอำนาจอย่างเต็มที่ (2)
ด้วยนิพจน์ที่น่ากลัวบนใบหน้าของไคเช่อ เป็นเขาที่จ้องมองไปตู่กูเฟิงอย่างเป็นศัตรู มันเป็นตู่กูเฟิงที่โจมตีตัดการโจมตีของเขา กับความจริงที่ว่าตู่กูเฟิงนั้นเป็นเซียนปฐพีนั้นก็น่ากลัวมากพอแล้ว ทว่าเขาไม่คิดว่าตู่กูเฟิงนั้นจะยอดเยี่ยมกว่าเขา
“ท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอันใด ? หากว่ามันเป็นเรื่องก่อนหน้านี้ ชายชราผู้นี้ก็ขอโทษท่านแล้วหรือว่าท่านยังไม่พอใจ ? ” ไคเช่อถามขึ้นไปที่ตู่กูเฟิง สิ่งนี้เองที่ทำให้เขารู้สึกกังวลเล็กน้อย บุคคลเช่นนี้ไม่สมควรเป็นศัตรูด้วย
ยังกำดาบเพลิงของเขา ตู่กูเฟิงจ้องมองไปที่ไคเช่อด้วยดวงตาไร้อารมณ์ แต่เขาไม่ได้พูดคำเดียว กลับกัน เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเจี้ยนเฉินและกลุ่มของเขา ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างขึ้นที่ด้านหลังเขา
ขณะที่พวกเขาได้รับการต้อนรับด้วยสายตา ทุกคนต่างจ้องมองไปที่คนทั้งกลุ่ม
ใบหน้าของไคเช่อเปลี่ยนแปลง เขาเชื่อมต่อระหว่างคนทั้งสอง ใบหน้าของเขานั้นกลับกลายเป็นไม่พอใจ มันราวกับว่ามีฝ่ามือฟาดลงที่ใบหน้าของเขา
"ข้าไม่คิดว่า เจ้าทั้งสองจะร่วมมือกัน วู่หยุน หากเจ้าคิดว่าการที่เจ้ามีเซียนปฐพีเป็นพวกนั้นจะสามารถข่มขู่ข้าได้ เช่นนั้นแล้วเจ้าก็ไร้เดียงสาเกินไป" ไคเช่อได้กัดฟันพูดออกมา
หลังจากจ้องมองไปที่ไคเช่อราวกับว่าเขาอยู่ด้านล่าง เจี้ยนเฉินยิ้มเยาะ “นี่เป็นสิ่งที่ข้านั้นสงสัยเช่นกัน หยานไคเช่อ ข้าจะสะสางหนี้แค้นของเราเมื่อสองปีก่อนในวันนี้ ”
"ฮาฮา นั่นถูกต้อง เราจะสะสางทุก ๆ สิ่ง เมื่อข้าไม่เคยคิดว่า เจ้าจะหลบหนีหลังถูกผลักลงหน้าผา แต่นี่เจ้ายืนอยู่ตรงหน้า หลังจาก 2 ปีให้หลัง เจ้าต้องเกลียดข้าอย่างมากสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นครานั้น ดังนั้นไคเช่อผู้นี้จะมอบการแข่งขันที่เป็นธรรม แต่คนที่นี่มากเกินไปสำหรับ ทำไมไม่ไปสะสางหนี้กันที่อื่นเล่า ? " ไคเช่อยิ้มออก ในทางกลับกัน ขณะที่ทักษะการต่อสู้ที่ได้รับการเปิดเผย ทุกคนกำลังรอลุ้นที่จะช่วงชิงของจากเจี้ยนเฉิน พวกเขาจะต้องรอเจี้ยนเฉินตายลง และจากนั้นใช้ทักษะการต่อสู้จากร่างกายของเขา ถ้าไม่มีทักษะการต่อสู้แล้ว มันก็ยังมีสิ่งอื่นให้ช่วงชิง
เจี้ยนเฉินสั่นศีรษะของเขาเบา ๆ เขาปฏิเสธคำแนะนำของไคเช่อ “สถานที่แห่งนี้— มันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่พอ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปกับสถานที่นั้น " จ้องมองไปที่คนอื่นรอบ ๆ ตัวเขา เจี้ยนเฉินยิ้ม "สองปีที่ผ่านมา ข้าเป็นศัตรูกับคนที่นี่ ดังนั้น ตอนนี้ใครก็ตามที่มีความเสียใจที่ยืนข้างหน้าเป็นศัตรูกับเรา ก็จงจากไปจากที่นี่ตอนนี้เสีย "
“สารเลว เจ้าช่างยโสโอหังนัก คิดหรือว่าการที่เจ้าจ้างเซียนปฐพีมาช่วยแก้ไขเรื่องของเจ้าแล้วจะทำให้เจ้าจะรอดไปได้ เจ้าได้สังหารคนจากตระกูลสำคัญทั้งสามของเมืองเฟิงหยาง ไม่ผู้ใดที่จะให้อภัยเจ้า" อีกสามคนกล่าวขึ้น
ในช่วงเวลาปัจจุบันนี้ ตัวแทนของตระกูลสำคัญที่สาม ได้ก้าวมาเบื้องหน้าของเจี้ยนเฉิน เพื่อที่จะต่อสู้กับเขา เหลือเพียงเจ้าเมืองที่ยืนอยู่เบื้องหลังในความเงียบ
กวาดตาไปทั่วสถานที่ เจี้ยนเฉินถามคำถามในลักษณะสงบ "ใครที่มีปัญหากับข้า หรือปรารถนาทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีของข้า ให้ก้าวออกมาในตอนนี้" โดยวลีสุดท้ายของเขา เสียงของเจี้ยนเฉินได้เติบโตขึ้นอย่างเย็นชา
“วู่หยุน เจ้าสารเลว เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นเซียนสวรรค์หรืออย่างไร แม้ว่าพวกเราจะมีจำนวนมากที่นี่ แต่เจ้าก็ยังกล้าที่จะกระทำเช่นนี้ ” หนึ่งในชายวัยกลางคนคำรามออก กับสามตระกูลใหญ่ของเมืองเฟิงหยางและสมาชิกทั้งสองจากตระกูลฮาริโต้ มันมีกระทั่งเซียนปฐพี 5 คนที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ แต่เขากลับมีท่าทีที่จะต่อต้านและเป็นศัตรู เจี้ยนเฉินนั้นสร้างความโกรธแค้นให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก
ลูกเสือนั่งเงียบ ๆ อยู่ในเสื้อคลุมของเจี้ยนเฉิน ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความฉลาด มันจ้องมองไปด้วยความอยากรู้ ก่อนที่จะลูบหัวของลูกเสือ เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มเย็นชา "ผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องก็อย่าได้สอดมือเข้ามา หมิงตง ตู่กูเฟิง ใครก็ตามที่เป็นศัตรู ฆ่ามัน"
สิ้นคำ ตู่กูเฟิงบินไปข้างหน้ากับคลื่นดาบเพลิง ที่ออกจากดาบของเขาที่ทะยานออกในอากาศทันที แล้วเขาก็บินออกไป มุ่งเป้าดาบไปที่ทรวงอกของฝ่ายตรงข้าม ก่อนที่เขาจะตัดร่างของอีกฝ่าย
หมิงตงไม่ได้มีท่าทีลังเลใด ๆ หลังจากเจี้ยนเฉินออกคำสั่ง หมิงตงก็หยิบเอาอาวุธเซียนออกมา และมันกลายเป็นแสงสีฟ้า ที่บินตรงไปที่ร่างของไคเช่อด้วยความเร็วไม่อาจเชื่อ มันมีเจตนาฆ่ารุนแรงในแววตาของหมิงตง
การดำเนินการอย่างฉับพลันของชายทั้งสอง ได้เกิดสงครามระหว่างทั้งสองด้าน ทำให้ผู้ชมโดยรอบได้ถอยออกอย่างรวดเร็ว นี่คือการหลีกเลี่ยงการถูกลูกหลงในการต่อสู้
หมิงตงเป็นผู้ใช้พลังธาตุลม หมิงตงนั้นเร็วมาก ไคเช่อนั้นถูกแสงจาง ๆ สีฟ้า ก่อนที่ดาบยาวจะปรากฏขึ้นอยู่ที่ด้านหน้าอกของเขา เขากลายเป็นตกตะลึง ไคเช่อนั้นเอาค้อนออกมาป้องกันได้อย่างหวุดหวิด
"ปัง"
พลังงานที่สะสมภายในดาบหมิงตงนั้น ระเบิดออกมาเมื่อกระทบค้อนของไคเช่อ นั่นทำให้เศษฝุ่นกระจายออกไป ดังนั้นไคเช่อถูกส่งบินไปในอากาศ ก่อนที่จะลงจอดบนพื้นดินห่างออกไปประมาณ 20 เมตร เท้าของเขาสะดุดหนึ่งครา ขณะที่เขาพยายามรักษาเสถียรภาพตัวเอง มันลากลึกไปอีก 1.1 เมตร ก่อนที่เขา ในที่สุดจะหยุดตัวเองจากการล้ม มันได้กลายเป็นรอยแตกจากแรงที่เขาใช้ — หนึ่งในพื้นที่ของหินอ่อนนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นละออง
"บ้า. …มันเป็นได้อย่างไร เจ้า เจ้าเป็นเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 "ไคเช่อกล่าวออกด้วยใบหน้าที่ตกตะลึง กับใบหน้าอ่อนเยาว์ของหมิงตง เขาไม่สามารถเชื่อได้ว่า เขาจะมีระดับสูงถึงเท่านี้ และมันก็มีการโจมตีเล็ก ๆ ภายในหัวใจของเขา ใบหน้าของเขาซีดเผือดไปอย่างรวดเร็ว ยามเมื่อเขาตระหนักได้ว่าความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่มผู้นี้อยู่ในระดับเดียวกับหัวหน้าตระกูลฮาริโต้
จากเริ่มต้น หมิงตงได้ซ่อนความแข็งแกร่งของเขาเพื่อให้ไม่มีใครที่มองไปที่เขาจะรู้ว่าเขาเป็นเซียนปฐพี ขณะที่เขาเริ่มการต่อสู้ ความแข็งแกร่งที่เขาซ่อนได้ในที่สุดก็ถูกเปิดเผย การเปิดเผยนี้ได้ทำให้โลกทั้งโลกสั่นสะเทือน ในคราแรก ทุกคนต่างคิดว่าเขาจะเป็นเพียงเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ และหลายคนนั้นยังไม่อาจที่จะเชื่อได้
หัวหน้าตระกูลเฟิงได้แต่ประหลาดใจ ยามเมื่อเห็นความแข็งแกร่งของหมิงตง “จึงไม่น่าแปลกใจเลย หากว่าเป็นเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 ทำไมวู่หยุนจึงได้สงบเช่นนั้นในสถานการณ์ดังกล่าว ถ้าเขาสามารถพึ่งพาผู้คนเช่นนั้นแล้ว ไม่มีฝ่ายใดที่จะรับมือเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 ได้"
คราหนึ่ง เหล่าวิหารดาบเมฆาเคลื่อนคล้อยกล่าวขึ้นกับตนเอง "ข้าไม่รู้ว่าวู่หยุนนั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด กับเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 นั้นนับว่าหาได้ยากในอาณาจักรวายุคราม ทั้งหมดก็จะเป็นอีกก้าวเดียวที่จะกลายเป็นเซียนสวรรค์ มันเป็นสิ่งดีที่ข้าไม่ได้สอดมือเข้าไปในเรื่องนี้ ไม่เช่นนั้นแล้ว ข้าก็คงจะตายในวันนี้"
หัวหน้าวิหารมองด้วยความยินดี "หัวหน้าวิหาร ท่านฉลาดลึกล้ำ วิหารของเราได้หนีรอดภัยพิบัตินี้"
“เราควรอยู่ที่นี่และดูว่ากองทัพของสามตระกูลนี้จะรอดหรือไม่ เซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 สู้กับเซียนปฐพี 5 คน หรือไม่ ถ้าเขาไม่ใช้ทักษะต่อสู้แล้ว…" หัวหน้าวิหารดาบเมฆาเคลื่อนคล้อยถอนหายใจและพูดได้ไม่มาก ไม่ต้องจบประโยคของเขา ทุกคนก็จะเข้าใจ
ฝูงชนโดยรอบกันพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับการต่อสู้ออกไป เซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 นั้นแข็งแกร่งมาก แม้กระทั่งเมืองชั้นหนึ่งก็ไม่กล้าที่จะล่วงเกิน
