ตอนที่ 445 – สังหารสำนักหัวหยุน (2)
“นายน้อยสี่ ถ้าท่านทำเช่นนั้นความแข็งแกร่งของท่านจะถูกเปิดเผย แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์สำหรับตระกูล ข้ารับใช้คนนี้กังวลเกี่ยวกับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นกับตัวของท่าน” เจียงไป่พูดด้วยความกังวล
“เจียงไป่ นี่ไม่ใช่ปัญหาที่เจ้าควรกังวล ข้าจะจัดการทุกอย่างเอง” เจี้ยนเฉินพูดเบา ๆ โดยไม่กังวลกับตัวเอง
เมื่อมองดูใบหน้าที่เฉียบแหลมของเจี้ยนเฉิน เจียงไป่ก็รู้ว่าเขาไม่เชื่อ เพื่อกำจัดความกังวลของตัวเอง เจียงไป่พูดว่า“ นายน้อยสี่ โปรดให้ชายชราคนนี้ไปกับท่านด้วย”
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าของเขาแล้วตอบว่า “เจียงไป่ สำนักหัวหยุนเป็นสิ่งที่ข้าต้องจัดการด้วยตัวข้าเอง ข้ารู้ความแข็งแกร่งของตัวเอง ข้าคนเดียวก็เพียงพอแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของเจี้ยนเฉิน เจียงไป่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเมื่อพวกเขาทั้งคู่อยู่ในป้อมปราการของอาณาจักรปิงหยาง เขาพูดด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ “ นายน้อยสี่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่สามารถป้องกันตัวเองได้แล้ว ถ้านายน้อยสี่ปรารถนาจะไปด้วยตัวเอง ข้ารับใช้ผู้นี้จะไม่เข้าไปยุ่งอีกต่อไป”
“เจียงไป่ ข้ารบกวนเจ้าดูแลท่านพ่อและท่านแม่ของข้า ข้าจะกลับมาเร็ว ๆ นี้" ในขณะที่เขาพูดเกี่ยวกับพ่อแม่ของเขา ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะอ่อนลงเล็กน้อย
“ฮูหยินสี่และผู้นำตระกูลจะได้รับการดูแลจากข้า นายน้อยสี่รีบไปแล้วรีบกลับมาโดยเร็ว "
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและเริ่มควบคุมพลังงานโลกเพื่อห่อหุ้มร่างกายของเขา ด้วยธาตุลมที่อยู่รอบตัวเขา แล้วเจี้ยนเฉินก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยสีฟ้าที่พร่ามัวทันที ในไม่ช้าเขาก็หายไปหลังก้อนเมฆบนท้องฟ้า
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินหายไป ใบหน้าของเจียงไป่ก็เผยให้เห็นภาพที่น่าประหลาดใจ “แปลก เมื่อย้อนกลับไปตอนที่อยู่ชายแดนของปิงหยาง ข้าสาบานได้ว่าข้าเห็นนายน้อยสี่ใช้ธาตุไฟ ตอนนี้เขาใช้ธาตุลมเป็นไปได้ไหมว่านายน้อยสี่สามารถควบคุมธาตุทั้งสองได้เช่นนั้นหรือ ? ”
เจียงไป่มองกลับไปที่ท้องฟ้าไร้ขอบเขตแล้วถอนหายใจ เขาพูดพึมพำกับตัวเองว่า“ นายน้อยสี่เกินความคาดหวังทั้งหมดของข้าไปแล้ว ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ไม่นานตระกูลเจียงหยางจะเข้าร่วมอันดับตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดเพราะนายน้อยสี่”
“เฮ้อ ใครจะรู้ว่าเมื่อใดที่นายท่านจะกลับมา ถ้าเขารู้ว่าตระกูลเจียงหยางมีลูกหลานที่โดดเด่นเช่นนี้ ใครจะรู้ว่าเขาจะมีความสุขมากขนาดไหน”
หลังจากนั้น เจียงไป่ออกไปตามหาเจียงหยางป้าและบอกข่าวกับเขา หลังจากได้รับข้อมูล คิ้วของเจียงหยางป้าขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาพูดด้วยความกังวลว่า“ เจียงไป่ จะมีปัญหากับเซียงเอ๋อไหมเมื่อเขาไปด้วยตัวเอง ? ”
เจียงไป่ส่ายหัว "ไม่น่า เมื่อข้าเห็นความแข็งแกร่งของเขาเป็นครั้งแรก เซียนสวรรค์ทั้งสี่จากอาณาจักรปิงหยางและเฉียนหยุนจากอาณาจักรฉินกานไม่สามารถแตะต้องนายน้อยสี่ สำนักหัวหยุนไม่มีโอกาสเลย”
“ ถ้าอย่างนั้นใครจะรู้ว่าเซียงเอ๋อจะตัดสินใจเกี่ยวกับการจัดการกับสำนักหัวหยุนอย่างไร หากสิ่งที่เจ้าพูดนั้นเป็นความจริง เซียงเอ๋อมีความสามารถที่จะทำลายสำนักหัวหยุนทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย เมื่อหลายปีก่อน ความจริงที่ว่าสำนักหัวหยุนบีบบังคับให้เซียงเอ๋อหนีออกจากบ้านของเขา แน่นอนว่าต้องทิ้งความเสียใจไว้ในใจของเขา เจ้าคิดว่าเซียงเอ๋อจะกระทำการที่โหดร้ายและทำลายสำนักหัวหยุนหรือไม่ ? ” คิ้วของเจียงหยางป้าขมวดเข้าด้วยกันด้วยความกังวล
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงไป่ก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตกใจ "อนิจจา! ข้าไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ในตอนนั้น ด้วยความแข็งแกร่งของนายน้อยสี่ เขาสามารถทำลายสำนักหัวหยุนได้อย่างแน่นอน ด้วยสงครามที่อาณาจักรของเราเพิ่งประสบมา อาณาจักรของเราขาดแคลนพลัง เราสูญเสียเซียนสวรรค์ 3 คนจากการต่อสู้ทำให้กองกำลังของเราสูญเสียไปเป็นจำนวนมาก ถ้าสำนักหัวหยุนถูกทำลายโดยนายน้อยสี่ อาณาจักรของเราจะตกอยู่ในช่วงเวลาแห่งความอ่อนแอซึ่งจะต้องใช้เวลาอีกหลายร้อยปีกว่าจะฟื้นตัว”
“เจ้าพูดได้ถูกต้อง หากเซียงเอ๋อร์ฆ่าผู้เชี่ยวชาญทุกคนของสำนักหัวหยุน แน่นอนว่าจะไม่มีอะไรเหลือ ทำให้อาณาจักรเกอซุนของเราสูญเสียเซียนสวรรค์มากเกินไป” เจียงหยางป้ามีสีหน้าที่จริงจัง ไม่ว่าอาณาจักรเกอซุนจะสามารถฟื้นคืนได้หรือไม่ มันขึ้นอยู่กับการสนับสนุนของเซียนสวรรค์ พวกเขาเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งสำหรับอาณาจักร การสูญเสียพวกเขาจะนำมาซึ่งความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับทั้งอาณาจักร
นอกจากนี้เจ้าสำนักหัวหยุนยังเป็นเสนาบดีของอาณาจักรเกอซุน ด้วยความสำเร็จดังกล่าว สถานะของเขาจึงสูงมาก หากตระกูลเจียงหยางต้องการทำลายสำนักหัวหยุนนั้นจะไม่เป็นการกระทำที่ลืมได้อย่างง่ายดาย
เจี้ยนเฉินลอยขึ้นไปในอากาศระหว่างกลุ่มเมฆสูง 1,000 เมตร ทำให้พวกมันสามารถซ่อนร่างของเขาจากด้านล่างได้ ครั้งนี้ เขาไม่ได้อุ้มลูกเสือมาด้วย เขาป้อนอาหารมันเมื่อคืนวานนี้ด้วยสมบัติสวรรค์มากมายทำให้มันหลับ ด้วยอัตราการย่อยในปัจจุบันของลูกเสือ มันจะใช้เวลาสองหรือสามวันก่อนที่มันจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
สำนักหัวหยุนห่างจากเมืองลอร์ประมาณ 4,000 กิโลเมตรและอาศัยอยู่บนภูเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดในอาณาจักรเกอซุน – ภูเขาเทียนหัว
สำนักหัวหยุนมีอำนาจเด็ดขาดในอาณาจักรเกอซุนและแข็งแกร่งที่สุดนอกเหนือจากราชวงศ์ ตอนนี้พวกเขามีเซียนสวรรค์คนใหม่ ตอนนี้สำนักหัวหยุนเป็นขุมพลังที่ไม่มีใครกล้าโต้แย้งภายในอาณาจักรเกอซุนและสามารถควบคุมราชวงศ์ได้
สำนักหัวหยุนอาศัยอยู่ในอาณาจักรเกอซุนมาเป็นเวลาหลายร้อยปี ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่อาณาจักรเพิ่งก่อตั้งขึ้นพร้อมกับตระกูลเจียงหยาง ในเวลานั้นผู้เฒ่าผู้ก่อตั้งของสำนักหัวหยุน บรรพบุรุษแห่งตระกูลเจียงหยาง และอาจารย์ใหญ่คนแรกของสำนักคากัตถูกเรียกว่าเป็นเสนาบดีของอาณาจักรเกอซุน
หลังจากบินผ่านไปนานกว่า 2 ชั่วยาม เจี้ยนเฉินก็มาถึงภูเขาเทียนหัว ก่อนที่จะเดินไปจนสุดทาง
ส่วนสำนักหัวหยุนที่ขี่ม้าก็เพิ่งกลับมาถึงสำนัก ดังนั้นทุกคนจึงรีบนำสิ่งของลงจากหลังม้าก่อนกลับเข้าไปในอาราม ด้านหน้าประตูเป็นองครักษ์ยืนเฝ้านับสิบคน พวกเขาเป็นคนที่รับผิดชอบประตูอย่างชัดเจน
เจี้ยนเฉินเดินเชิดศีรษะไปที่ประตูภูเขาของสำนักหัวหยุน เมื่อเขาไปถึงระยะทางห่าง 30 เมตร ศิษย์ 2 คนปิดกั้นเส้นทางของเขาในทันทีและพูดอย่างหยิ่งยโส “เจ้าเป็นใคร เจ้ามีจุดประสงค์อะไรกับสำนักหัวหยุน?” ความก้าวหน้าของซีหยาในอาณาจักรเซียนสวรรค์ได้ทำให้ข่าวดังไปโดยรอบ นั่นหมายความว่า ตอนนี้สำนักหัวหยุนมีเซียนสวรรค์ 3 คน ทำให้พวกเขาเป็นสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเกอซุน ด้วยชื่อเสียงเช่นนี้ ลูกศิษย์ธรรมดาของนิกายหัวหยุนรู้สึกภาคภูมิใจเป็นที่สุดโดยดูถูกทุกคน
ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็เย็นชาเมื่อเขาสาดแสงบนท้องฟ้า พลังงานทั้งหมดในโลกก็เริ่มรวมตัวกันที่ด้านหน้าของฝ่ามือเจี้ยนเฉินก่อนที่เขาจะผลักมันไปข้างหน้า โดยผลักพลังงานโลกไปยังเหล่าลูกศิษย์ที่ยืนเฝ้า ทันทีที่เหล่าศิษย์ถูกพัดหายไป ประตูที่พวกเขาปกป้องก็ถูกผลักเปิดออกไปด้วยพลังงานของโลกในทันใด ทำให้เจี้ยนเฉินผ่านเข้ามาได้
