เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) ฉบับแปลใหม่ !!! - ตอนที่ 360: ต่อสู้กับเซียนสวรรค์
"อืม ข้าชื่อเจียนเฉินจริง ๆ " เจี้ยนเฉินตอบ
"งั้นข้าก็จะเรียกเจ้าว่าเจี้ยนเฉิน ข้าไม่อาจใช้พลังปราณของข้าเพื่อต่อสู้ได้อีกต่อไปและต้องใช้เพียงแรงกายของข้าอย่างเดียว ข้าไม่อาจช่วยเหลือเจ้าได้ ตั้งแต่ที่ตระกูลกิลลิกันตามหาข้าจนพบ ข้าอาจจะนำความวุ่นวายให้กับเจ้าอย่างมาก ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ข้าต้องหลบซ่อน ดังนั้งข้าขอร้องให้เจ้าดูแลลูกข้าอีกครั้ง" รัมกุยเนสพูดด้วยเสียงที่เหมือนกับมนุษย์อย่างมากในครั้งนี้ แต่เพราะรูปร่างที่แท้จริงของนางเป็นเสือ เสียงที่นางเปล่งออกมาจึงฟังไม่ออกเป็นชายหรือหญิง
เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "วางใจได้ ข้าจะดูแลลูกของเจ้า รอจนกว่าข้าจะสามารถรักษาพลังธาตุความมืดในร่างของเจ้าได้" จากนั้นเจี้ยนเฉินก็มีความคิดแวบเข้ามา "อ๊ะ! แล้วข้าจะหาพบได้อย่างไร ? "
นางหยิบขนเสือออกมาก่อนที่จะหยดมันด้วยเลือดของนางและเกิดเป็นริ้วแดงก่อนที่จะส่งให้เจี้ยนเฉิน "ถ้าเจ้าต้องการมาหาข้าหลังจากนี้ก็ให้ลูกของข้าหยดเลือดของเขา มันก็จำนำทางมาหาข้าเอง"
เจี้ยนเฉินรับชิ้นส่วนขนเอามาอย่างระมัดระวัง
รัมกุยเนสมองไปที่ลูกของนางเป็นครั้งสุดท้ายและพูดกำชับเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะจากไป
"วู่วว วู่ววว วูววว" ลูกเสือที่อยู่ในมือของเจี้ยนเฉินก็ลืมตาและเริ่มร้องออกมาทันที อาจจะเป็นเพราะการเจ็บปวดที่มันต้องแยกออกจากแม่โดยไม่มีคำร่ำลา มันเริ่มดิ้นและพยายามที่จะยืนขึ้นด้วยตัวเอง
ทันใดนั้นปราณที่แข็งแกร่งของบุคคลหนึ่งก็สามารถรับรู้ได้แต่ไกล ๆ ก็เข้า เนื่องจากมีคนที่มีพลังอย่างคาดไม่ถึงได้มาอยู่หน้าถ้ำ
พริบตาที่เกิดเสียงลม ผู้อาวุโสผมขาวก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ เขาลอยอยู่บนฟ้าและมองมาอย่างดูถูก สายตาของเขาแหลมคมราวกับว่าเขาเป็นราชาที่อยู่เหนือผู้คน
"เซียนสวรรค์ ! "
กลุ่มคนเกิดความโกลาหล ขณะที่ทุกคนรู้สึกได้ถึงแรงกดดันขนาดใหญ่ที่แผ่ออกมาจากเซียนสวรรค์ ทุกคนมองมาด้วยความหวาดกลัวและความเคารพที่สามารถเห็นได้ผ่านสายตาของเขาต่อผู้อาวุโส
"ท่านบรรพชน ลูกสัตว์ระดับ 6 ถูกแย่งไปแล้ว" ผู้อาวุโสไป่พูดอย่างนอบน้อมต่อเซียนสวรรค์ที่ลอยอยู่ด้านหน้าของเขา
เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็เกิดประกายแสงวาบขึ้นมาในดวงตาของเขา "เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนเอาไป ? "
"บรรพชน คนที่เอาลูกเสือไปคือราชาทหารรับจ้าง เจี้ยนเฉิน เขาแข็งแกร่งมากเกินว่าที่เราจะต้านไหว" ผู้อาวุโสไป่ตอบ
"ทางนั้น ! " ผู้อาวุโสไป่ชี้ไปยังทางที่เจี้ยนเฉินไป เขาหวังว่าบรรพชนของเขาจะสามารถตามเจี้ยนเฉินทันและชิงลูกเสือมาไว้ในตระกูลของพวกเขา
บรรพชนของเขาบินไปยังทางที่เขาชี้อย่างรวดเร็ว
"เร็ว รายงานเรื่องนี้กลับไปยังสำนักของเรา เราต้องพึ่งพาผู้อาวุโสในสำนักของเราเพื่อช่วยเหลือ"
"เร็วเข้า รับไปรายงานผู้นำทันที ! "
…
เซียนสวรรค์จากตระกูลมู่หยวนทำให้เกิดขุมพลังอื่นต้องรีบไปรายงานกลุ่มของตนอย่างรวดเร็ว
ในขณะนี้ เจี้ยนเฉินใช้ทักษะมายาพริบตาข้ามหุบเขา เส้นทางของเขาอยู่ในทิศทางที่เป็นเส้นตรงและบ่อยครั้งที่เขาเปลี่ยนเส้นทางเพื่อสลัดให้คนที่ติดตามทิ้งไป
1 ชั่วยามต่อมาเจี้ยนเฉินก็เดินทางไปได้หลายร้อยกิโลเมตร เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ข้างหุบเขาอยู่ครู่หนึ่งเพื่อฟื้นฟูพลังเซียน
ด้วยการต่อสู้ครั้งใหญ่ เขาได้ใช้ทักษะมายาพริบตาด้วยพลังเซียนไปกว่าสองในสามแล้ว ตัวตนของเขาถูกเปิดเผยและเซียนสวรรค์อาจจะมาหลังจากที่เขาออกไป เจี้ยนเฉินจึงต้องสงวนพลังของเขาเอาไว้เพื่อต่อสู้กับเซียนสวรรค์
2 ชั่วยามต่อมา เขาได้ยินเสียงดังกึกก้อง ขณะที่ชายชราชุดเทาก็ลอยอยู่บนหัวเจี้ยนเฉินแล้ว
เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ถึงร่างที่ลอยอยู่เหนือหัวของเขาขณะที่เขาฟื้นพลังเซียนด้วยท่าทีร้อนรน "เขามาเร็วจริง ๆ นี่ต้องเป็นเซียนสวรรค์จากตระกูลมู่หยวน ข้าไม่คิดว่าแม้หลังจากเปลี่ยนทิศทางของข้าหลายครั้งเ ขาจะตามรอยของข้ามายังที่หลบซ่อนของข้าได้อย่างถูกต้อง"
อย่างไรก็ตามใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไป เขาคิดว่า "ไม่ดีแล้ว ข้ามั่นใจว่าเขาพบข้าแล้ว" เจี้ยนเฉินกระโดดออกมาจากพงหญ้าทันทีและใช้ทักษะมายาพริบตาพร้อมกับอุ้มลูกเสือออกไป
ด้วยการใช้ทักษะมายาพริบตาเจี้ยนเฉินเดินทางผ่านหุบเขาหมื่นพิษอย่างรวดเร็ว เนื่องจากภูมิประเทศมีความซับซ้อนและพื้นดินไม่ราบเรียบ ทักษะมายาพริบตาจึงไม่อาจปลดปล่อยพลังออกมาได้อย่างเต็มที่และถูกเซียนสวรรค์ตามทันได้ในที่สุด
เมื่อเห็นเซียนสวรรค์ตามมาใกล้ เจี้ยนเฉินก็ยิ่งมีสายตาที่ดุร้ายมากขึ้น ขณะที่เขาหยุดนิ่ง เขากำลังอุ้มลูกเสือที่กำลังนอนอยู่และนำกระบี่วายุโปรยออกมาพร้อมด้วยแสงปกคลุมสีม่วง-ฟ้าเรืองรอง
ภายใน 2 ชั่วยาม เจี้ยนเฉินฟื้นฟูพลังเซียนในร่างของเขาได้เพียงสี่ในห้าส่วน ตอนนี้เขาหนีไม่พ้นแล้ว มันเป็นการดีกว่าที่จะหยุดและสู้กลับ เขาไม่เคยต่อสู้กับเซียนสวรรค์มาก่อน ดังนั้นเขาจึงจะใช้โอกาสนี้ทดสอบว่าเขาจะสู้ได้แค่ไหน
เซียนสวรรค์อยู่ห่างจากเจี้ยนเฉินไป 30 เมตรลอยอยู่เหนือเขา เมื่อมองลงไปที่เจี้ยนเฉินเขาก็มองยังลูกเสือที่มือซ้ายของเขาและพูดด้วยท่าทางที่มีความสุขเล็กน้อย "เจี้ยนเฉิน ข้าไม่ต้องการเป็นศัตรูกับเจ้า ตระกูลมู่หยวนของข้าต้องการลูกเสือระดับ 6 ดังนั้นข้าต้องขอให้เจ้าปล่อยมันออกมา ตระกูลมู่หยวนจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างแน่นอน เจ้าที่หล่อเหลาขนาดนี้ขนาดนี้ ข้าจะช่วยเจ้าอย่างไร้เงื่อนไขภายใต้ขอบเขตอำนาจของเรา"
เรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจชอบ
