คุณพ่อยอดหมอเทวดา (重生之奶爸医圣) - ตอนที่ 72 หม่าม๊าคนที่สาม

ตอนที่ 72 หม่าม๊าคนที่สาม

หลังจากบอดี้การ์ดพวกนั้นลงจากรถ ชายรูปร่างสูงใหญ่เดินไปที่ฉินห้าวตงแล้วพูดเสียงดัง “ รายงานเถ้าแก่ บอดี้การ์ดจำนวนสามสิบคนของบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าทั้งหมดมาถึงที่นี่แล้ว หัวหน้าทีม จางเทียนหนิวได้รายงานเสร็จสิ้นแล้ว ”

เมื่อตอนบ่ายในวันนี้ ฉินห้าวตงไปที่บริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าแล้วถือโอกาสรักษาทหารบาดเจ็บจำนวนห้าสิบคนที่น่าหลันอู๋ชวงรวบรวมเอาไว้ให้ คนพวกนี้ยังเข้าร่วมบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าอีกด้วย

หัวหน้าทีมจางเทียนหนิวที่เป็นคนรายงานนั้น ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นบุคคลสำคัญในกองทัพทหาร ความแข็งแกร็งของเขาอยู่ระดับเดียวกับเฉินฟู่กุ้ย แต่เขาต้องออกจากกองทัพก่อนกำหนดเนื่องจากได้รับบาดเจ็บ

หลังจากถูกรักษาโดยฉินห้าวตง เขากลายเป็นบอดี้การ์ดชั้นที่แปดและควบตำแหน่งหัวหน้าทีมของบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊า

หลังจากตระหนักได้ว่าโจวซุยซุยมีท่าทีเงียบจนน่าแปลกใจ ฉินห้าวตงจึงเรียกบอดี้การ์ดจำนวนสามสิบคนจากบริษัทรักษาความปลอดภัยมา เมื่อเขาออกจากศูนย์แสดงนิทรรศการแล้ว จางเทียนหนิวก็ตามพวกเขาออกมาทันที

ที่จริงแล้วแค่เขาคนเดียวก็สามารถเอาชนะคนพวกนั้นได้อย่างง่ายดาย รวมถึงชายตาเดียวนั่นด้วย แต่เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้เพราะว่าเขาอยากเพิ่มชื่อเสียงให้กับบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊า

 “ คนพม่าพวกนั้นเข้ามาที่ประเทศจีนเพื่อทำการปล้น สั่งสอนบทเรียนให้พวกมันหน่อยซิ ” ฉินห้าวตงพูด

 “ ไม่ต้องห่วงเถ้าแก่ หมาแมวพวกนี้ไม่มีค่าอะไรเลย ”

จากนั้นจางเทียนหนิวก็หันไปหาเมิ๋งกาง ครั้งหนึ่งเขาเคยทำภารกิจมาทั่วโลก แม้แต่หน่วยซีลและหน่วยเบเล่แดงของสหรับอเมริกาก็ยังไม่คณามือเขาเลย เขาจะไปสนใจแก๊งใต้ดินกระจอกของประเทศพม่าได้อย่างไร

 “ ไอ้เด็กน้อย อย่าหาว่าฉันรังแกนะ ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสแกเข้ามาหนึ่งต่อหนึ่งกับฉัน เข้ามาเลย ! ”

สีหน้าของชายตาเดียวดูดุดัน แม้ว่าจางเทียนหนิวจะดูสูงมาก แต่เขาไม่สนใจเรื่องนั้นเลย ความสูงไม่ใช่อุปสรรคในการต่อสู้

 “ แกตายซะเถอะ ! ”

หลังจากเสียงคำราม เขาตวัดดาบที่อยู่ในมือเขาไปที่จางเทียนหนิวอย่างโหดเหี้ยม ดาบนั่นหนักและคมมาก ถ้าจางเทียนหนิวถูกฟันเข้า มันเพียงพอที่จะทำให้แขนขาดเลยทีเดียว

จางเทียนหนิวมองไปที่ดาบยาวของชายตาเดียวย่างเยือกเย็น หลังจากรอให้ดาบตวัดลงมา เขาตะโกนด้วยความฮึกเหิม จากนั้นใช้กระบอกสั้นในมือของเขาฟาดสวนไปที่ดาบนั่น

กระบองสั้นของบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊านั้นถูกสั่งทำมาเป็นพิเศษโดยน่าหลันอู๋ชวง มันทำมาจากสแตนเลสทั้งหมด

หลังจากดาบและกระบองกระทบกัน มือของเมิ๋งกางเริ่มชา จากนั้นดาบที่อยู่ในมือของเขาก็หลุดลอยออกไป

ต่อให้เพ้อฝันเขาก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าแรงของจางเทียนหนิวจะเยอะขนาดนี้ แค่ท่าเดียวก็ทำให้เขาแพ้ได้แล้ว ยังไม่ทันรอให้เขาได้ตอบโต้อะไร ฝ่าเท้าขนาดใหญ่ก็ถีบเข้ามาที่หน้าท้องของเขาเต็มแรง

เมิ๋งกางร้องด้วยความเจ็บปวดและตัวเขาถูกถีบจนลอยออกไป แล้วล้มลงไปกองที่พื้น เขาสำลักเลือดกองใหญ่ออกมา และไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

ฉินห้าวตงพยักหน้าอย่างพอใจ จางเทียนหนิวคนนี้ช่างเป็นคนที่มีพรสวรรค์จริงๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมน่าหลันอู๋ชวงถึงตั้งให้เขาอยู่ในชั้นที่แปด ดูเหมือนว่าในอนาคตจะต้องมีระดับชั้นรองรับพลังที่เพิ่มมากขึ้น

 “ ทุกคนจัดการ ! สั่งสอนบทเรียนพวกระยำนั่นให้มันรู้ว่าคนจีนเก่งแค่ไหน! ”

หลังจากจางเทียนหนิวตะโกนสั่งลูกทีมแล้ว เขาก็ควงกระบองวิ่งเข้าหาคนที่เหลือ

บอดี้การ์ดของบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊ะก็คำรามอย่างฮึกเหิมเช่นเดียวกัน จากนั้นพุ่งเข้าใส่พวกลูกน้องของเมิ๋งกาง พวกเขาเคยเป็นทหารชั้นแนวหน้า แต่หลังจากบาดเจ็บไม่ได้ออกสนามรบเป็นระยะเวลานาน ในที่สุดพวกเขาก็มีโอกาสระบายออกมาสักที พวกเขาไม่อยากจะพลาดโอกาสแบบนี้ไป

พวกลูกน้องของเมิ๋งกางที่น่าสงสารเหล่านั้นต่อให้สู้หนึ่งต่อหนึ่งก็ไม่มีทางเอาชนะพวกของจางเทียนหนิวได้ ยิ่งไปกว่านั้นจำนวนของพวกเขาน้อยกว่า ดังนั้นใช้เวลาไม่นานพวกของเมิ๋งกางทั้งหมดก็ล้มลงไปกองกับพื้นแล้วร้องโอดโอยอย่างเจ็บปวด

การต่อสู้จบลงหลังผ่านไปสองนาที คนจากบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ขณะที่เมิ๋งกางและคนของเขาทั้งหมดถูกมัดเอาไว้อย่างแน่น

เมิ๋งกางตะโกนพลางจ้องมาที่เขาด้วยแววตามุ่งร้าย “ ไอ้เด็กน้อย ฉันเป็นสมาชิกของแก๊งขายหยกนะเว้ย ปล่อยพวกเราไปซะ ไม่งั้นพวกเราจะไม่ไว้ชีวิตแก ! ”

จางเทียนหนิวเดินไปตบหน้าเขาอย่างแรง “ ตอนนี้แกยังหยิ่งผยองอีกเหรอ ? แก๊งขายหยกไม่ได้อยู่ในสายตาของพวกฉันหรอก! ”

ฉินห้าวตงไม่ได้ใส่ใจแก๊งขายหยกจริง แต่ในเมื่อโจวซุยซุยกล้ามาสร้างปัญหาให้เขา เขาก็จะสั่งสอนบทเรียนเธอ ในขณะเดียวกันเขาจะถือโอกาสนี้โฆษณาบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าด้วย

ในไม่ช้าเสียงหวอของรถตำรวจก็ดังเข้ามาใกล้ น่าหลันอู๋เซี๋ยและคนจากหน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรมรีบขับเข้ามา ซึ่งทั้งหมดนี้ฉินห้าวตงได้เตรียมการไว้ล่วงหน้านานแล้ว

เมิ๋งกางไม่คาดคิดว่าฉินห้าวตงจะโทรแจ้งตำรวจ เขาจึงคำรามขึ้นด้วยความโมโห “ ไอ้เด็กน้อย แกโทรหาตำรวจงั้นเหรอ ? แกกล้าฝ่าฝืนกฎของยุทธภพได้อย่างไร ? ”

 “ ฉันเป็นแค่หมอที่เคารพในกฎหมาย ฉันไม่เดินตามเส้นทางยุทธภพหรอก ในเมื่อพวกแกอยากมากินข้าวแดงที่ประเทสจีนนัก งั้นพอกลับไปก็อย่ามาบอกว่าพวกเราขี้เหนียวแล้วกัน ” ฉินห้าวตงพูดด้วยรอยยิ้ม

น่าหลันอู๋เซี๋ยเดินเข้ามาแล้วหันไปถามฉินห้าวตง “ เกิดอะไรขึ้น ? นายลากปัญหามาให้ฉันอีกแล้วเหรอ ? นายคิดว่าตำรวจอย่างพวกเราว่างมากหรือไง ? ”

“ เธอพูดอะไรของเธอ ? นี่มันเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่ฉันมอบให้เธอเลยนะ ” ฉินห้าวตงชี้ไปที่พวกชายที่ถูกมัดอยู่แล้วพูดต่อ “ คนพวกนั้นบุกมาปล้นถึงประเทศจีน ฉันจับพวกมันไว้ให้แล้ว และฉันก็มีหลักฐานจากกล้องหน้ารถด้วย เธอแค่ต้องจับพวกมันไปแล้วก็จับขังคุกได้เลย เรื่องดีจะตายไป ”

 “ จริงจังไหมเนี่ย ? ” น่าหลันอู๋เซี๋ยถามอย่างสงสัย

 “ เรื่องจริงสิ ไม่เชื่อก็ถามพี่สาวของเธอได้ ” ฉินห้าวตง ชี้ไปที่รถ ในเวลานี้น่าหลันอู๋ชวง ลงมาจากรถพร้อมกับแม่หนูน้อยที่มองไปรอบๆ อย่างสับสน

น่าหลันอู๋เซี๋ยสั่งคนของเธอไปเอาตัวเมิ๋งกางและคนอื่นๆ เข้ารถตำรวจและพาพวกเขากลับไปที่หน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรม จากนั้นเธอก็เดินไปหาน่าหลันอู๋ชวง

 “ ช่างเป็นเจ้าหญิงน้อยที่สวยอะไรเช่นนี้ ! ” แม้ว่าน่าหลันอู๋เซี๋ยจะอารมณ์แปรปรวน แต่เธอก็ชอบเด็กเอามากๆ หลังจากเห็นแม่หนูน้อย เธอกลายเป็นคนรักเด็กขึ้นมาทันที เธอหันไปถามน่าหลันอู๋ชวงด้วยความตื่นเต้น “ นี่ลูกสาวสุดน่ารักของใครเนี่ย ? เธอสวยมากจริงๆ ”

ตอนที่ตงฟางเหลียงลักพาตัวหลินโม่โม่ไปเมื่อครั้งที่แล้ว น่าหลันอู๋เซี๋ยได้เข้ามาที่จุดเกิดเหตุเช่นกัน เพียงแต่ในตอนนั้นเธอกำลังง่วนอยู่กับการสะสางคดีและไม่ได้สนใจแม่หนูน้อย เธอจึงไม่รู้ว่าแม่หนูน้อยคือลูกสาวของหลินโม่โม่

หลังจากเห็นน่าหลันอู๋เซี๋ย แม่หนูน้อยก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที เธอเอื้อมมืออวบอ้วนทั้งสองของเธอออกไป “ คุณน้าตำรวจ อุ้มหน่อย ! ”

น่าหลันอู๋เซี๋ยอุ้มถังถังเข้ามาไว้ในแขนของเธอ แม่หนูน้อยพอเข้ามาในอ้อมแขนของเธอก็เริ่มสัมผัสนู่นนั่นนี่

ฉินห้าวตงที่ยินอยู่ด้านข้างกระตุกรอยยิ้มที่มุมปาก ดูเหมือนลูกสาวกำลังสำรวจแทนเขานะ

ตามที่คาดไว้ แม่หนูน้อยหันมาพูดกับฉินห้าวตง “ ป่าป๊า คุณน้าตำรวจสวยมากเลย หนูขอให้เธอเป็นหม่าม๊าคนที่สามของหนูได้ไหม ? ”

ตอนนี้น่าหลันอู๋เซี๋ยถึงจะรู้ว่าแม่หนูน้อยเป็นลูกสาวบุญธรรมของฉินห้าวตง แต่เธอก็อดที่จะถามอย่างแปลกใจไม่ได้ “ หนูน้อยน่ารัก ทำไมถึงเป็นหม่าม๊าคนที่สามสามล่ะ ? ”

แม่หนูน้อยพูดอย่างจริงจัง “ เพราะว่าหนูมีหม่าม๊าและหม่าม๊าคนที่สองแล้ว คุณน้าเป็นได้แค่หม่าม๊าคนที่สาม ”

น่าหลันอู๋เซี๋ยมองค้อนฉินห้าวตง “ นายสอนเธอแบบนั้นใช่ไหม ? นายไม่กลัวทำเธอเสียนิสัยหรือไง ? ”

ฉินห้าวตงพูดอย่างงุ่มงาม “ เอ่อ……ฉันไม่ได้สอนเธอ ลูกสาวของฉันเรียนรู้เองทั้งหมดเลย ! ”

แม่หนูน้อยตะโกนแย้ง “ ป่าป๊าไม่ได้สอนหนู แต่ป่าป๊าบอกว่าหนูสามารถหาหม่าม๊าได้เจ็ดคนเลย ”

 “ เฮ้…… ” ฉินห้าวตงกลัวว่าแม่หนูน้อยจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ เขารีบเปลี่ยนเรื่องทันที “ เจ้าหน้าที่น่าหลัน บางทีอาจมีคนคอยบงการอยู่เบื้องหลังคนพวกนี้ รบกวนเธอสอบสวนอย่างละเอียดด้วย ”

เขามั่นใจว่าคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดคือโจวซุยซุย ทางที่ดีที่สุดคือจับยัยผู้หญิงอัปลักษณ์นั่นเข้าคุกไปด้วย

 “ ก็ได้ งั้นฉันจะรีบกลับไปสะสางคดีนี้ ” น่าหลันอู๋เซี๋ยพูดและส่งแม่หนูน้อยกลับให้น่าหลันอู๋ชวง จากนั้นเธอก็กลับไปพร้อมกับคนของเธอ จางเทียนหนิวเองก็กลับไปที่บริษัทรักษาความปลอดภัยพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกสามสิบคน

หลังจากขึ้นรถ ฉินห้าวตงหันไปพูดกับน่าหลันอู๋ชวง “ ฉันจะรบกวนเธอติดต่อผู้สื่อข่าวหน่อย ให้พวกเขามาช่วยทำข่าวนี้ มันจะช่วยให้เราเพิ่มชื่อเสียงให้บริษัทเรา ”

 “ ไม่ต้องห่วง เรื่องจิ๊บจ๊อย ” น่าหลันอู๋ชวงเข้าใจความตั้งใจของฉินห้าวตง  “ ที่จริงแล้วตอนนี้บริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าเริ่มมีชื่อเสียงในวงการคนชนชั้นสูงขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว ”

 “ ไม่มีทาง เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ ? ” ฉินห้าวตงถามอย่างแปลกใจ

“ สังคมชั้นสูงในเจียงหนานไม่ได้ใหญ่มาก ข่าวจึงกระจายไปอย่างรวดเร็ว ” น่าหลันอู๋ชวงพูดขึ้น “ ครั้งที่แล้วนายพาพวกฉางเตาไปสั่งสอนเว่ยเทียนเหลยจากบริษัทรักษาความปลอดภัยเหลยเฉินที่หลินชื่อกรุ๊ป แถมยังให้กองกำลังเฉินปิงไปทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดคุ้มกันหลินโม่โม่ ”

 “ ต่อมานายก็พาเฉินฟู่กุ้ยและคนอื่นไปกวาดล้างบริษัทบันเทิงโต้วโค่ของหลิวฮวาเฉียง ซึ่งทั้งสองเหตุการณ์นี้ได้ทำให้วงการชั้นสูงรู้ว่ามีบริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าอยู่ ”

“เพียงแต่เมื่อก่อนพวกเขารู้แค่ว่ามีบริษัทรักษาความปลอดภัยที่มีประสิทธิภาพถือกำเนิดขึ้น เพียงแต่ไม่รู้จักชื่อบริษัท ฉันเชื่อว่าหลังจากวันนี้บริษัทรักษาความปลอดภัยป่าป๊าจะต้องมีชื่อเสียงในเมืองเจียงหนานอย่างแน่นอน ”

ฉินห้าวตงพยักหน้าด้วยความพอใจ นี่เป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด

หลังจากส่งน่าหลันอู๋ชวงกลับบ้านแล้ว ฉินห้าวตงก็พาแม่หนูน้อยกลับคฤหาสน์ของตระกูลหลิน

หลินโม่โม่ใส่เสื้ออยู่บ้านสีขาวและนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น กำลังดูทีวีรอพวกเขาอยู่

เมื่อเห็นฉินห้าวตงเดินเข้าประตูมา เธอจึงบ่นเขา “ ทำไมคุณถึงกลับมาช้าขนาดนี้ ? ”

 “ หม่าม๊า หม่าม๊า หนูไปเล่นกับป่าป๊ามา สนุกมากเลย ” แม่หนูน้อยโผเข้าหาอ้อมแขนของหลินโม่โม่ และยื่นหยกเขียวจักรพรรดิให้กับหลินโม่โม่  “ หม่าม๊า ดูลูกบอลแก้วก้อนนี้สิ ! ”

หลินโม่โม่กอดและหอมแก้มแม่หนูน้อย แต่พอเธอเห็นหยกเขียวจักรพรรดิ ดวงตาของเธอเปิดกว้างทันที เธอเป็นประธานของหลินชื่อกรุ๊ปและคุ้นเคยกับอุตสาหกรรมอัญมณีมาก เธอไม่ได้เหมือนคนอื่นที่คิดว่านี่คือลูกบอลแก้ว

 “ นี่…นี่มันหยกเขียวจักรพรรดินี่ ” เธอรับหยกเขียวจักรพรรดิมาอย่างระมัดระวัง “ ไปเอามันมาจากไหน ? ”

 “ ป่าป๊าเปลี่ยนหินเป็นมันค่ะ ป่าป๊าเก่งมาก เขาสามารถเปลี่ยนหินก้อนให้กลายเป็นบอลแก้วได้ ” แม่หนูน้อยพูดอย่างภาคภูมิใจ

แม้ว่าจะพูดอย่างไม่ชัดเจน แต่หลินโม่โม่ก็พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอมองไปที่ฉินห้าวตงอย่างแปลกใจ “ คุณเจอมันเหรอ ? ”

“ ใช่ ” ฉินห้าวตงพูดพลางพยักหน้า

 “ นายรู้ไหมว่านี่คืออะไร ? นายรู้ไหมว่ามันราคาแพงมากแค่ไหน ? ” หลินโม่โม่ถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น

เธอรับผิดชอบหลินชื่อกรุ๊ปมาเป็นเวลาหลายปี เธอเห็นเพชรพลอยมานับไม่ถ้วน แต่เธอไม่เคยเห็นหยกเขียวจักรพรรดิที่มีขนาดใหญ่เท่านี้มาก่อน

 “ หนูรู้ ! หนูรู้ ! ” แม่หนูน้อยพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว  “ หม่าม๊า มีคนจะจ่ายให้เราหนึ่งหยวนแต่ป่าป๊าไม่ขาย ”

ฉินห้าวตงมองสายตาแปลกใจของหลินโม่โม่ ก่อนจะพูดขึ้น “ ไม่ใช่หนึ่งหยวน หนึ่งร้อยล้านหยวนต่างหาก ผมไม่เก่งด้านหยก แต่มีคนบอกว่านี่คือหยกเขียวจักรพรรดิและต้องการขอซื้อมันในราคาหนึ่งร้อยล้านหยวน แต่ผมเห็นถังถังชอบมันมากเลยให้เธอแทนที่จะขายมัน ! ”

 “ เอ่อ…… ”

หลินโม่โม่ตกตะลึง เงินหนึ่งร้อยล้านหยวน นั้นมันเงินมหาศาลเลยนะ ในฐานะคุณหนูของตระกูลหลิน เงินส่วนตัวที่เธอเก็บมาหลายปีมีเพียงแค่หนึ่งร้อยล้านหยวนเท่านั้น

แต่ฉินห้าวตงกลับเอาของล้ำค่าเช่นนี้มาทำเป็นของเล่นให้ลูกสาว ดูเหมือนเขาจะกลายเป็นพ่อแท้ๆ แล้วเธอเป็นแม่บุญธรรมซะเองแล้ว

จบตอน